Die Stimme Im Sturm

De Stem in de Storm

Die Stimme Im Sturm

Aan de grenzen van dit rijkJenseits der Grenzen dieses Reiches
zwerft een bardin door het land.zog eine Bardin weit durch das Land.
Ze kwam met de wind en volgde de morgen,Sie kam mit dem Wind und sie folgte dem Morgen,
de vrijheid van de muzikanten is ver van zorgen...der Spielleute Freiheit ist fern aller Sorgen…
en zo vond ze het kasteel aan de rand van de klifund so fand sie das Schloss an der Klippe Rand
en had de tekenen niet herkend:und hatte die Zeichen nicht erkannt:
de duisternis van de lucht, het lied van de storm,das Dunkle des Himmels, des Sturmes Lied,
dat haar aanraadde te vluchten en nooit meer terug te komen.das zu fliehen und niemals zur Rückkehr ihr riet.
Maar ze stapte door de poorten, om te zien en te horen...Doch sie schritt durch die Pforten, zu seh'n und zu hör'n...
van wie zou dit kasteel aan de klif zijn?wem mag dieses Schloss an der Klippe gehör'n?

Ze vond lege gangen en eenzame zalen,Sie fand leere Gänge und einsame Hallen,
stil en verlaten, donker en koud.still und verlassen, dunkel und kalt.
Het was alsof een vloek al het leven had verbannen,Ganz so, als hätte ein Fluch alles Leben verbannt,
en ze voelde al huiverend de hand van de angst,und schon spürte sie schaudernd des Grauens hand,
toen ze stappen hoorde, als in de verte vervaagd,als sie Schritte vernahm, wie in Ferne verhallt,
en zag ze in het licht daar niet een gestalte?und sah sie im Licht dort nicht eine Gestalt ?
En ze volgde de schaduw omhoog in de toren,Und sie folgte dem Schatten hinauf in den Turm,
hoog boven de klif, in de woedende storm...hoch über der Klippe, im tosenden Sturm…
en bleef plotseling midden in haar stap staan,und verharrte plötzlich mitten im Schritt,
wanneer uit schaduw en duisternis een man voor haar verschijnt.als aus Schatten und Dunkel ein Mann vor sie tritt.

Schrik doorstroomde haar en angstig aarzelen,Schrecken durchfuhr sie und ängstliches Zaudern,
maar het licht van zijn ogen trok haar in zijn ban,doch das Licht seiner Augen zog sie in Bann,
en met donkere golven die hem omgaven,und mit dunklen Wogen, die ihn umgaben,
scheen hij zich te laven aan haar ontzetting...schien er sich an ihrem Entsetzen zu laben…
voordat hij zacht begon te sprekenbevor er leise zu sprechen begann
en vroeg of ze haar treurigste lied voor hem zong.und bat, dass sie ihr traurigstes Lied für ihn sang.
Maar hoe zacht zijn stem ook eerst in haar klonk,Doch so sanft seine Stimme auch erst in ihr klang,
het was als een zwaard dat haar hart doorboorde,war sie doch wie ein Schwert, das ihr Herz durchdrang,
Dus greep ze de luit, met pijn in haar blikSo ergriff sie die Laute, mit Schmerzen im Blick
en voegde zich zo in zijn donkere gezicht.und fügte sich so in ihr dunkles Gesicht.

Al snel liet ze de snaren voor hem klinkenSchon liess sie die Saiten für ihn erklingen
en begon een lied over tranen en woede.und begann ein Lied über Tränen und Wut.
De klank van haar stem vulde de ruimtes,Der Klang ihrer Stimme erfüllte die Räume,
en haar zilveren zang schilderde glazen dromen,und ihr silberner Sang malte gläserne Träume,
wekken wat in de eeuwige slaap anders rust;erweckend, was im ewigen Schlaf sonst ruht;
ja, zelfs koude steen huilde tranen van bloed...ja, selbst kalter Stein weinte Tränen aus Blut...
en net als van kleuren uit woord en uit klank,und gleich wie von Farben aus Wort und aus Klang,
weefde een licht haar, dat zelfs het diepste donker doordrong.wob ein Licht sie, das selbst tiefstes Dunkel durchdrang.
Maar één ding bleef onberoerd koud:Doch eines blieb weiterhin unberührt kalt:
dit gezicht en de blik van die donkere gestalte.das Gesicht und der Blick jener dunklen Gestalt.

Dus vroeg ze uiteindelijk met trillende stem:So fragte sie schliesslich mit bebender Stimme:
"Welch wreed lot sluit in schaduw jullie in?"Welch grausames Schicksal schliesst in Schatten Euch ein?
Hoeveel kou moet jullie hart alleen maar doordringen,Wieviel Kälte muss Euer Herz nur durchdringen,
en welk duister geheim moet diep in jullie klinken,und welch dunkles Geheimnis muss tief in Euch klingen,
dat jullie minder voelen dan zelfs dode steen,dass ihr weniger fühlt, als selbst totes Gestein,
want geen droom lijkt meer hoop voor jullie te zijn?"denn kein Traum scheint mehr Hoffnung für Euch zu sein?"
Maar zijn blik werd ijs en zijn woord duisternis:Doch sein Blick wurde Eis und sein Wort Dunkelheit:
"Lange tijd heb ik me van alle gevoelens bevrijd,"Längst hab' ich mich von allen Gefühlen befreit,
want echte macht kan alleen toebehoren aan degene,denn wirkliche Macht kann nur jenem gehör'n,
die niet door liefde, angst of pijn wordt aangeraakt!"den nicht Liebe noch Angst oder Schmerzen berühr'n!"

En hij trok een dolk van donkere kristallenUnd er zog einen Dolch von dunklen Kristallen
en stak deze midden in het hart van de bardin.und stiess ihn der Bardin mitten ins Herz.
"Gevoelens en dromen, ze kunnen niets geven"Gefühle und Träume, sie können nichts geben
en ze redden ook niet jullie nietige leven!und sie retten auch nicht Euer nichtiges Leben!
Dus voel nu hier jullie laatste pijn,So fühlt nun hier Euren letzten Schmerz,
die leven mij geeft, want ik heb geen hart!der Leben mir gibt, denn ich habe kein Herz!
"En stervende blikken gingen naar hem toe,"Und sterbende Blicke sie zu ihm hin,
en ze huilde, want vol medelijden was haar zin...und weinte, denn mitleiderfüllt war ihr Sinn…
maar haar tranen werden glas en koud,doch ihre Tränen wurden zu Glas und kalt,
bijna dat ze de donkere gestalte raakten.kaum dass sie berührten die dunkle Gestallt.

Maar sinds die dag hoog boven de klif,Doch seit jenem Tage hoch über der klippe,
draagt de wind daar haar treurige lied,trägt dort der Wind ihr trauriges Lied,
in de eens zo stille, verlaten ruimtesin den einstmals so stillen, verlassenen Räumen
zingt nu haar stem van treurige dromen;singt nun ihre Stimme von traurigen Träumen;
En iedereen die in de nabijheid van het kasteel komt,Und jeder des Schlosses Nähe flieht,
vliegt weg, uit angst voor wat er achter de muren gebeurt.aus Angst, was wohl hinter den Mauern geschieht.
Maar ze moet daar voor altijd zingen,Doch sie muss dort singen für alle Zeit,
want haar geest zal pas van de vloek worden bevrijd,denn ihr Geist wird erst von dem Fluch befreit,
wanneer door haar liederen het hart ontwaakt,wenn durch ihre Lieder das Herz erwacht,
dat haar daar ooit de dood bracht...dessen Hand ihr dort einst den Tod gebracht…