จำนน (White Flag)

ไม่รู้ว่านานเท่าไรก็จำไม่ได้นักmái rú wà nán tào rái gò jām mái dāi nàk
ที่ฉันจำเป็นต้องอยู่อย่างคนที่แอบรักthī chān jām bpen tòng yù yàng khon thī àep rák
ต่อให้ฉันให้เธอร้อยมันก็น้อยไปtòr hāi chān hāi thoe rǒi mán gò nǒi bpai
คนที่รอคนที่คอยได้แต่น้อยใจkhon thī rǒ khon thī khǒi dāi tàe nǒi jai

ถึงฉันจะทำอะไรทุกอย่างไปมากสักแค่ไหนthǔng chān jà tham àrai thúk yàng bpai māk sàk khàe nǎi
ไม่มีสักครั้งที่คล้ายว่าเธอนั้นจะหวั่นไหวmái mī sàk khráng thī khlái wà thoe nán jà wàn wái
คนไม่รักคือไม่รักก็ต้องเข้าใจkhon mái rák khū mái rák gò tòng khāo jai
คนคนนั้นไม่ใช่ฉันจะให้ทำไงkhon khon nán mái chāi chān jà hāi tham ngai

ถึงฉันไม่ได้ต้องการจะไปthǔng chān mái dāi tòng kān jà bpai
แต่ยังไงก็คงจะต้องลาtàe yāng ngai gò khǒng jà tòng lā
เมื่อเธอนั้นให้คำตอบมาทางสายตาmêu thoe nán hāi kham tǒp mā thāng sāi tà

ก็คงต้องยอมจำนนกับคนไม่มีใจgò khǒng tòng yǒm jām non gàp khon mái mī jai
ยอมจำลาแม้ว่ารักสักเท่าไรyǒm jām lā mǽw wà rák sàk thào rái
ไม่จำเป็นว่าฉันรักแค่ไหนmái jām bpen wà chān rák khàe nǎi
แค่เธอไม่ได้รักก็แค่นั้นkhàe thoe mái dāi rák gò khàe nán

ยอมจำใจเอ่ยคำว่าลาก่อนyǒm jām jai èi kham wà lā gòn
ใจจำยอมรับว่าเธอนั้นต้องไปjai jām yǒm ráp wà thoe nán tòng bpai
กับความจริงว่าฉันนั้นไม่ใช่gàp khwām jing wà chān nán mái chāi
แค่ต้องจำเอาไว้เธอไม่รักกันkhàe tòng jām ao wái thoe mái rák kan

คิดถึงเท่าไรคิดถึงเท่าไรมันก็ไม่เคยถึงkhít thǔng thào rái khít thǔng thào rái mán gò mái khêi thǔng
ไม่รู้ฉันเป็นคนที่เท่าไรที่เธอจะนึกถึงmái rú chān bpen khon thī thào rái thī thoe jà nǔk thǔng
ต่อให้สายตาของฉันมันบอกว่ารักเท่าไรtòr hāi sāi tà khǒng chān mán bòrk wà rák thào rái
เธอกลับมองมองกลับมาอย่างคนทั่วไปthoe klàb mǒng mǒng klàb mā yàng khon thūa bpai

พยายามคือคำที่ไม่มีความหมาย (พยายาม)phāyāyām khū kham thī mái mī khwām mǎi (phāyāyām)
จำได้ไหมที่จริงน่ะเธอไม่เคยขอ (ได้ไหม)jām dāi mái thī jing nà thoe mái khêi khǒ (dāi mái)
ฉันเพิ่งเข้าใจเพิ่งเข้าใจในคำว่าดีไม่พอ (hey)chān phǒng khâo jai phǒng khâo jai nai kham wà dī mái phǒ (hey)
ทำดีให้ตายไม่มีความหมายถ้าไม่ใช่คนที่เขารอtham dī hāi tāi mái mī khwām mǎi thà mái chāi khon thī khao rǒ

ถึงฉันไม่ได้ต้องการจะไปthǔng chān mái dāi tòng kān jà bpai
แต่ยังไงก็คงจะต้องลาtàe yāng ngai gò khǒng jà tòng lā
เมื่อเธอนั้นให้คำตอบมาทางสายตา ah ha ah ha ahmêu thoe nán hāi kham tǒp mā thāng sāi tà ah ha ah ha ah

ก็คงต้องยอมจำนนกับคนไม่มีใจgò khǒng tòng yǒm jām non gàp khon mái mī jai
ยอมจำลาแม้ว่ารักสักเท่าไรyǒm jām lā mǽw wà rák sàk thào rái
ไม่จำเป็นว่าฉันรักแค่ไหน (มากมาย)mái jām bpen wà chān rák khàe nǎi (māk mài)
แค่เธอไม่ได้รักก็แค่นั้นkhàe thoe mái dāi rák gò khàe nán

ยอมจำใจเอ่ยคำว่าลาก่อนyǒm jām jai èi kham wà lā gòn
ใจจำยอมรับว่าเธอนั้นต้องไปjai jām yǒm ráp wà thoe nán tòng bpai
กับความจริงว่าฉันนั้นไม่ใช่gàp khwām jing wà chān nán mái chāi
แค่ต้องจำเอาไว้เธอไม่รักกันkhàe tòng jām ao wái thoe mái rák kan

ยอมจำน (ยอมจำนน oh)yǒm jām (yǒm jām non oh)
ยอมจำนนyǒm jām non

ก็คงต้องยอมจำนนกับคนไม่มีใจgò khǒng tòng yǒm jām non gàp khon mái mī jai
ยอมจำลาแม้ว่ารักสักเท่าไร (ยอมจำนนให้เธอแล้ว)yǒm jām lā mǽw wà rák sàk thào rái (yǒm jām non hāi thoe láew)
ไม่จำเป็นว่าฉันรักแค่ไหน (มากมาย)mái jām bpen wà chān rák khàe nǎi (māk mài)
แค่เธอไม่ได้รักก็แค่นั้นkhàe thoe mái dāi rák gò khàe nán

ยอมจำใจเอ่ยคำว่าลาก่อน (ลาก่อน)yǒm jām jai èi kham wà lā gòn (lā gòn)
ใจจำยอมรับว่าเธอนั้นต้องไปjai jām yǒm ráp wà thoe nán tòng bpai
กับความจริงว่าฉันนั้นไม่ใช่gàp khwām jing wà chān nán mái chāi
แค่ต้องจำเอาไว้เธอไม่รักกันkhàe tòng jām ao wái thoe mái rák kan