La Vida Sense Tu

Het Leven Zonder Jou

La Vida Sense Tu

Het leven is een ochtend van elke dagLa vida és un matí de cada dia
Toen je me kwam ophalenQuan et passava a recollir
Een zwarte capuchon, wijde jeansUna caputxa negra, texans amples
Een vervaagd muurschildering.Un mural descolorit.

Het leven is een les in filologieLa vida és una classe a filologia
Waar we de toekomst schudden,On agitàvem el demà,
Een rode zon die ondergaat in de vergaderingUn sol roig colant-se a l'assamblea
Vervuilde aantekeningen, gouden haren.Apunts bruts, cabells daurats.

Het leven is een donderdag die zou eindigenLa vida és un dijous que acabaria
In jouw studentenflat,Al teu pis d'estudiants,
Vier gele kaarsen in de keukenQuatre espelmes grogues a la cuina
Naakte schaduwen, gebroken borden.Ombres nues, plats trencats.

Het leven is een blauwe lucht rond het middaguurLa vida és un cel blau cap al migdia
Toen we naar het dak gingenQuan pujàvem al terrat
Een nummer van extremo, was aan de lijnUna cançó d'extremo, roba estesa
Valencia tussen witte lakens.València entre llençols blancs.

Het leven is je ogen sluiten, weer lachenLa vida és tancar els ulls, tornar a riure
Schreeuwen in de wind, ons vrij voelenCridar al vent, sentir-nos lliures
Het leven is verlangen om opnieuw geboren te wordenLa vida és desitjar tornar a nàixer
Alleen rennen, je laten groeien.Córrer tot sol, sentir-te créixer

Het leven is de kou die in je gezicht snijdtLa vida és el fred tallant les cares
En een traan die je wangen in brand steektI una llàgrima incendiant les galtes
Het leven is begrijpen dat ik moet lerenLa vida és entendre que he d'aprendre
Leren levenAprendre a viure
Het leven zonder jou.La vida sense tu

Het leven is in de zoete vrucht bijtenLa vida és mossegar la fruita dolça
Op de trappen van de centrale marktA les escales de mercat central
Hogerop naar de valldignaPujar per cavallers fins la valldigna
Vergeten roken, schreeuwen van vreugde.Fumar oblits, cantar a crits

Het leven is een afgebroken huisLa vida és una casa enderrocada
Tussen de torens van serransCreuant les torres de serrans
'amour, humor, respect' op de gevel'amor, humor, respecte' a la façana
Vuur en scherven in onze handen.Foc i metralla a les nostres mans

Het leven is de eerste tram nemenLa vida és agafar el primer tramvia
Van de houten brug naar de cabanyalDel pont de fusta al cabanyal
Een oranje stad in de ramenUna ciutat taronja a les finestres
Een wereld in oorlog in vermoeide ogen.Un món en guerra als ulls cansats

Het leven is een verlaten bootLa vida és una barca abandonada
Die we vonden voor de zeeQue vam trobar davant del mar
Voelen als twee schipbreukelingen op het strandSentir-nos com dos nàufrags a la platja
De laatste keer dat je me kuste.L'últim cop que em vas besar