Drzewa Dawno Zmarły

Árboles Muertos desde Hace Tiempo

Drzewa Dawno Zmarły

Bosque negro, oscuridad muerta, día sin un ápice de luz.Czarny las, martwy mrok, dzień bez odrobiny światła.
Espesa niebla se arremolina, ahogando cualquier sonido con su blancura.Gęsta mgła kłębi się, bielą dławiąc wszelki dźwięk.

Bajo capas de silencio murmura un gruñido - lúgubre, siniestro, con olor a invierno. Del suelo emana un frío subterráneo - plantas muertas...Pod warstwami ciszy faluje pomruk - ponury, złowieszczy, pachnący zimą. Od runa ciągnie podziemnym chłodem – umarłe rośliny...

Gritaste hacia la oscuridad, hasta que el negro hirvió,Krzyknąłeś w głąb ciemności, aż zawrzała czerń,
y en respuesta el bosque calla aún más obstinadamente.a w odpowiedzi milczy las wciąż natarczywiej.
El vacío aturde los sentidos, la noche cubre los ojos,Pustka poraża zmysły, noc zasnuwa oczy,
como un ciego - manos extendidas hacia la nada.jak ślepiec - ręce naprzód w nicość wyciągnięte.
En desesperación, la mano busca un camino sumergida en la niebla,W rozpaczy szuka drogi dłoń w mgle zanurzona,
por un destello de luz gime el corazón hambriento.o okruch światła jęczy wygłodniałe serce.

Frío, bajo los dedos la corteza, destello - pensamiento incompleto,Chłód, pod palcami kora, błysk - myśl niedomyślana,
pero en lo profundo no percibes el pulso de la savia.lecz w głębi nie wyczuwasz rytmu pulsu soków.
Todo lo que alguna vez vivió se ha convertido en carbónWszystko co kiedyś żyło w węgiel obrócone
y nada responde al toque tembloroso.i nic nie odpowiada na struchlały dotyk.
Los dedos marchitos se deslizan hacia abajo por la corteza muerta.Omdlałe palce suną w dół po martwej korze.

El silencio es niebla, los árboles han muerto hace tiempo.Ciszą jest mgła, drzewa dawno zmarły.
No hay en este sueño otra criatura viva.Nie ma w tym śnie innej żywej istoty.
Colmillos de troncos petrificados se alzan de la niebla,Kły skamieniałych pni wystają z mgły,
frios como tumbas.zimne jak groby.
Tus pensamientos te arrastran, tus pies a través de sueños,Ciągnie twe myśli, twe stopy przez sny,
el camino por el que has caminado miles de veces,szlak, którym szedłeś już tysiące razy,
senda grabada, escrita en sangre,ścieżka wyryta, spisana we krwi,
en la memoria del cuerpo.w pamięci ciała.

Avanza siempre, aunque tus piernas pesen como plomo,Przesz naprzód wciąż, choć nogi ciążą ci jak ołów,
hasta que frente a ti crezcan muros de piedra blanca.aż wyrosną przed tobą białe kamienne mury.
Por las escaleras sinuosas de la torre, espantando a los pájaros dormidos.Po krętych schodach wieży, płosząc uśpione ptaki.
En la cima, viento de las montañas, viento de abetos de las montañas.U szczytu wiatr od gór, jodłowy wiatr od gór.

Permanecerás aquí, hasta que llegue el momento de morir de nuevo,Zostaniesz tu, dopóty przyjdzie czas by umrzeć znów,
de ahogarte de nuevo en la nada, disolviéndote en la blancura,w nicości znów utonąć, rozpłynąć się w bieli,
y volver a caminar, donde el camino lleva sin fin,i znowu iść, gdzie ścieżka dąży nieskończona,
hacia la torre, para contemplar el lejano mundo,na wieżę, by spoglądać na daleki świat ,
donde la vida arde en extrañas distancias azuladas,gdzie życie tli się w obcych niebieskawych dalach,
donde está esa vida que nunca experimentarás,gdzie jest to życie, którego nigdy nie zaznasz,
donde está esa vida que no era para ti,gdzie jest to życie, kóre nie było dla ciebie,
el mundo que nunca te pertenecerá.świat co nigdy nie będzie do ciebie należeć.

Tus pensamientos te arrastran, tus pies a través de sueños,Ciągnie twe myśli, twe stopy przez sny,
el camino por el que has caminado miles de veces,szlak, którym szedłeś już tysiące razy,
senda grabada, escrita en sangre,ścieżka wyryta, spisana we krwi,
en la memoria del cuerpo.w pamięci ciała.
Levantas la cabeza alto hacia el viento,Unosisz głowę wysoko na wiatr,
tragas el ajenjo de tu orgullo y persistes,przełykasz piołun swej dumy i trwasz,
hasta que el círculo muerto reanude su curso inútil,aż martwy krąg wznowi daremny bieg,
todo se repetirá.wszystko powtórzy.

Incluso si pudieras retroceder en el tiempo, volverías aquí de nuevo.Nawet, gdybyś mógł cofnąć czas, przyszedłbyś tu znowu.
Como sacrificio para aquellos que no lo necesitan,Na ofiarę dla tych, którym jest niepotrzebna,
como sacrificio para la eternidad, que lo desprecia,ofiarę dla wieczności, która ma ją za nic,
y para los dioses muertos convertidos en polvo,i dla umarłych bogów obróconych w proch,
y para las cenizas sordas,i dla głuchych popiołów,
en las que no hay salvación.w których nie ma zbawienia.

Hoy soy yo quien escucha,Dziś jeszcze to ja słucham,
despidiendo el calor lejano,żegnam dalekie ciepło,
tembloroso como una débil llamadrżące jak wątły płomyk
alrededor de cuerpos mortales.wokół śmiertelnych ciał.
Y veo la fría inmensidadI widzę zimny ogrom
del cielo vacío, quepustego nieba, które
se posa indiferente sobre nosotros,kładzie się na nas obojętne,
haciendo que todo sea así...czyniąc to wszystko tak...