Traducción generada automáticamente
Dan Bez Imena
Opća Opasnost
Dan Bez Imena
Jutro krade sjaj zvijezdama, iza mene duga noc a ko' zna koji grad tebe skriva sad.
lijeno ljeto ulazi u sobu, misli pune tvojih usana, sve je moglo bolje a sve je palo u vodu te noci kad si rekla da se neceš vratiti.
jedina da li sam ti priznao da se svake noci sjetim vremena kad smo bili zajedno i znaš li da sam slomljen i sam?
ti si s nekim drugim pronašla san a mene opet ceka jutro u samoci i novi dan bez imena.
palim prvu snenu cigaretu umoran i sam na svijetu, pola litre tuge mjesto kave molim boga da se smiluje,
da mi kaže gdje si ti, da me vodi gdje si ti, da mi šapne gdje su sad izgubljeni sni, da ti priznam da sam sam i da nemam više kud, da oživim na tvojim rukama, ko' nekad kad smo bili zajedno.
moja jedina!
bez tebe živim kao usamljeni pas i sve što imam to je sjecanje na nas, još uvijek cekam a u duši dobro znam, ti se neceš vratiti.
kriva je sudbina i moje gluposti, krive su staze koje nismo pronašli, kriva je jesen i ona glupa noc kad sam ti rekao ''ne trebam te više!'' a srce mi se rasulo u prah.
jedina da li sam ti priznao da se svake noci sjetim vremena kad smo bili zajedno i znaš li da sam slomljen i sam???
ti si s nekim drugim pronašla san a mene opet ceka jutro u samoci i novi dan bez imena.
Sin Nombre
Mañana roba el brillo a las estrellas, detrás de mí una larga noche y quién sabe en qué ciudad te escondes ahora.
El perezoso verano entra en la habitación, pensamientos llenos de tus labios, todo podría haber sido mejor pero todo se fue al agua esa noche cuando dijiste que no volverías.
¿Te he confesado alguna vez que cada noche recuerdo el tiempo que pasamos juntos y sabes que estoy destrozado y solo?
Encontraste un sueño con alguien más y a mí me espera de nuevo la mañana en soledad y un nuevo día sin nombre.
Enciendo mi primer cigarrillo somnoliento, cansado y solo en el mundo, medio litro de tristeza en lugar de café, le pido a Dios que se apiade de mí,
que me diga dónde estás tú, que me lleve a donde estás tú, que me susurre dónde están ahora los sueños perdidos, que te confiese que estoy solo y que ya no tengo a dónde ir, que vuelva a la vida en tus manos, como solíamos estar juntos.
¡Mi única!
Sin ti vivo como un perro solitario y todo lo que tengo es el recuerdo de nosotros, todavía espero y en el fondo sé bien que no volverás.
La culpa es del destino y de mis estupideces, son culpables los caminos que no encontramos, es culpa del otoño y de esa estúpida noche cuando te dije '¡ya no te necesito!' y mi corazón se desmoronó en polvo.
¿Te he confesado alguna vez que cada noche recuerdo el tiempo que pasamos juntos y sabes que estoy destrozado y solo?
Encontraste un sueño con alguien más y a mí me espera de nuevo la mañana en soledad y un nuevo día sin nombre.



Comentarios
Envía preguntas, explicaciones y curiosidades sobre la letra
Forma parte de esta comunidad
Haz preguntas sobre idiomas, interactúa con más fans de Opća Opasnost y explora más allá de las letras.
Conoce a Letras AcademyRevisa nuestra guía de uso para hacer comentarios.
¿Enviar a la central de preguntas?
Tus preguntas podrán ser contestadas por profesores y alumnos de la plataforma.
Comprende mejor con esta clase: