La niña de Guatemala

Het meisje uit Guatemala

La niña de Guatemala

Ik wil in de schaduw van een vleugelQuiero a la sombra de un ala
Dit verhaal in bloei vertellenContaré este cuento en flor
Het meisje uit GuatemalaLa niña de Guatemala
Die stierf van de liefdeLa que se murió de amor

Oh, de boeketten waren van leliesAy, eran de lirios los ramos
En de kransen van resedaY las orlas de reseda
En van jasmijn begroeven we haarY de jazmín la enterramos
In een zijden kistEn una caja de seda

Zij gaf de vergeetachtigeElla dio al desmemoriado
Een geurige kussensloopUna almohadilla de olor
Hij kwam terug, terug getrouwdÉl volvió, volvió casado
Zij stierf van de liefdeElla se murió de amor

Ze droegen haar op draagstoelenIban cargándola en andas
Bisschoppen en ambassadeursObispos y embajadores
Achter hen kwam het volk in rijenDetrás iba el pueblo en tandas
Alles vol bloemenTodo cargado de flores

Zij ging naar buiten om hem weer te zienElla por volverlo a ver
Ze ging hem op de uitkijk zienSalió a verlo al mirador
Hij kwam terug met zijn vrouwÉl volvió con su mujer
Zij stierf van de liefdeElla se murió de amor

Als van gloeiend bronsComo de bronce candente
Bij de afscheidskusAl beso de despedida
Was haar voorhoofd de voorhoofdEra su frente la frente
Die ik het meest heb bemind in mijn levenQue más he amado en mi vida

Ze ging 's middags de rivier inSe entró de tarde en el río
De dokter haalde haar dood eruitLa sacó muerta el doctor
Ze zeggen dat ze van de kou stierfDicen que murió de frío
Ik weet dat ze stierf van de liefdeYo sé que murió de amor

Daar in de ijzige crypteAllá en la bóveda helada
Legden ze haar op twee bankenLa pusieron en dos bancos
Ik kuste haar scherpe handBesé su mano afilada
Ik kuste haar witte schoenen, ohBesé sus zapatos blancos, ay

Stil, bij het vallen van de duisternisCallado, al oscurecer
Riep de begrafenisondernemer meMe llamó el enterrador
Nooit meer heb ik gezienNunca más he vuelto a ver
Degene die stierf van de liefdeA la que murió de amor