Traducción generada automáticamente
Inciso
Pablo Alborán
Inciso
Hablamos todo el rato de lo efímero y lo breve
De querer borrar y reescribir nuestro diario
De los años que han pasado en una sola temporada
De una serie favorita que, sin querer, se acaba
De bajar la ventanilla para oler de nuevo el mar
De pasarnos veinticuatro horas intentándolas parar
Del nunca y de los casi
Del quizás, de lo volátil
Qué torpe es el segundo que jamás ganó al minuto
Qué egoísta es el reloj que nos quiere vagabundos
Alfileres de nostalgia nos sujetan sin permiso
Cuando el corazón y el alma solo piden un inciso
Hablamos todo el rato de intentar ser más felices
Psicólogos, a tragos, tapan nuestras cicatrices
A ver quién está peor o quién parece estar más cuerdo
Cuando nacemos sin maletas y sin billete de regreso
Damos clase al otro sin ser maestros de lo nuestro
Teniendo los bolsillos llenitos de desiertos
Del nunca y de los casi
Del quizás, de lo volátil
Qué torpe es el segundo que jamás ganó al minuto
Qué egoísta es el reloj que nos quiere vagabundos
Alfileres de nostalgia nos sujetan sin permiso
Cuando el corazón y el alma solo piden un inciso
Enamorado del instante previo a todo
De lo que guardan tus ojos
En el momento antes de amarte
El infinito trata siempre de esconderse
En cada coma, se divierte
Mirando como corre nuestra suerte
Qué torpe es el segundo que jamás ganó al minuto
Qué egoísta es el reloj que nos quiere vagabundos
Alfileres de nostalgia nos sujetan sin permiso
Cuando el corazón y el alma solo piden un
Uh, uh-uh-uh
Un inciso
Inciso
We praten de hele tijd over het vluchtige en het korte
Over het willen wissen en herschrijven van ons dagboek
Over de jaren die zijn verstreken in één enkel seizoen
Van een favoriete serie die, zonder het te willen, eindigt
Over het raam openzetten om de zee opnieuw te ruiken
Over het 24 uur lang proberen ze te stoppen
Over het nooit en het bijna
Over het misschien van het vluchtige
Wat onhandig is de seconde die nooit de minuut won
Wat egoïstisch is de klok die ons als zwervers wil
Nostalgie-prikjes houden ons vast zonder toestemming
Wanneer het hart en de ziel alleen om een pauze vragen
We praten de hele tijd over proberen gelukkiger te zijn
Psychologen met slokjes verbergen onze littekens
Kijken wie er slechter af is of wie het meest normaal lijkt
Wanneer we geboren worden zonder koffers of retourticket
We geven les aan de ander zonder meesters van onszelf te zijn
Met onze zakken vol met woestijnen
Van nooit en van bijna
Van het misschien van het vluchtige
Wat onhandig is de seconde die nooit de minuut won
Wat egoïstisch is de klok die ons als zwervers wil
Nostalgie-prikjes houden ons vast zonder toestemming
Wanneer het hart en de ziel alleen om een pauze vragen
Verliefd op het moment voor alles
Op wat jouw ogen bewaren
In het moment voor ik je liefheb
De oneindigheid probeert zich altijd te verstoppen
In elke komma, vermaakt het zich
Kijkend hoe ons geluk voorbij raast
Eh, eh
Wat onhandig is de seconde die nooit de minuut won
Wat egoïstisch is de klok die ons als zwervers wil
Nostalgie-prikjes houden ons vast zonder toestemming
Wanneer het hart en de ziel alleen om een pauze vragen
Een pauze
Comentarios
Envía preguntas, explicaciones y curiosidades sobre la letra
Forma parte de esta comunidad
Haz preguntas sobre idiomas, interactúa con más fans de Pablo Alborán y explora más allá de las letras.
Conoce a Letras AcademyRevisa nuestra guía de uso para hacer comentarios.
¿Enviar a la central de preguntas?
Tus preguntas podrán ser contestadas por profesores y alumnos de la plataforma.
Comprende mejor con esta clase: