Amor de Ciudad Grande

Liefde van de Grote Stad

Amor de Ciudad Grande

De tijden zijn rauw en snel:De gorja son y rapidez los tiempos:
De stem rent als licht; in hoge naaldCorre cual luz la voz; en alta aguja
Als een schip dat in een vreselijke zee valtCual nave despeñada en sirte horrenda
Zinkt de bliksem, en in een lichte bootHúndese el rayo, y en ligera barca
Snijdt de man, als met vleugels, door de lucht.El hombre, como alado, el aire hiende.
Zo is de liefde, zonder pracht of mysterie.¡así el amor, sin pompa ni misterio .
Sterft, nauwelijks geboren, van verzadiging!Muere, apenas nacido, de saciado!
De stad is een kooi van dode duiven¡jaula es la villa de palomas muertas
En hebzuchtige jagers! Als de hartenY ávidos cazadores! si los pechos
Van de mannen breken, en de lichamenSe rompen de los hombres, y las carnes
Over de grond rollen, zal er niet meer te zien zijnRotas por tierra ruedan, ¡no han de verse
Dan geplette aardbeien!Dentro más que frutillas estrujadas!

De tijden zijn rauw en snel:De gorja son y rapidez los tiempos:
Men bemint staande op straat, tussen het stofSe ama de pie en las calles, entre el polvo
Van de salons en pleinen. De bloem sterftDe los salones y plazas. muere
De dag dat ze geboren wordt. Die maagdLa flor el día en que nace. aquella virgen
Trillend die eerder de dood de hand gafTrémula que antes a la muerte daba
Met de pure hand die nooit een jongen heeft gekend;La mano pura que ha ignorado mozo;
De vreugde van angst; dat het hartEl goce de temer; aquel salirse
Uit de borst springt; het onbeschrijflijkeDel pecho el corazón; el inefable
Genot van verdienen; de prettige schrikPlacer de merecer; el grato susto
Van snel lopen in rechte lijnDe caminar de prisa en derechura
Naar het huis van de geliefde, en voor haar deur,Del hogar de la amada, y a sus puertas,
Als een blije jongen, in tranen uitbarsten;Como un niño feliz, romper en llanto;
En die blik, van onze liefde naar het vuur,Y aquel mirar, de nuestro amor al fuego,
Verkleurt de rozen.Irse tiñendo de color las rosas.
Hé, dat zijn leugens! Want, wie heeft¡ea, que son patrañas! pues, ¿quién tiene
Tijd om een edelman te zijn? Laat hij voelen,Tiempo de ser hidalgo? ¡bien que sienta,
Als een gouden vat of een weelderige doek,Cual áureo vaso o lienzo suntuoso,
Een deftige dame in het huis van een grootheer!Dama gentil en casa de magnate!
Of als men dorst heeft, steekt men de arm uitO si se tiene sed, se alarga el brazo
En drinkt de beker die voorbijgaat, op!Y a la copa que pasa, ¡se la apura!
Dan rolt de troebele beker in het stof,Luego, la copa turbia al polvo rueda,
En de handige proever, met een onzichtbare bloedvlekY el hábil catador, manchado el pecho
Op zijn borst, gaat vrolijk verder,De una sangre invisible, ¡sigue alegre,
Gekroond met mirten, zijn weg!Coronado de mirtos, su camino!

De lichamen zijn nu slechts afval,No son los cuerpos ya sino desechos,
En graven en vodden! En de zielen¡y fosas y jirones! y las almas
Zijn niet zoals in de boom rijke vruchtenNo son como en el árbol fruta rica
Waarin de zoete siroopEn cuya blanda piel la almíbar dulce
In zijn rijpheid overloopt,En su sazón de madurez rebosa,
Maar fruit van de markt dat door brute¡sino fruta de plaza que a brutales
Slagen door de ruwe boer rijpt!Golpes el rudo labrador madura!

Dit is de tijd van de droge lippen!¡la edad es ésta de los labios secos!
Van de slapeloze nachten! Van het leven¡de las noches sin sueño! ¡de la vida
Samengeknepen in zuur! Wat ontbreekt erEstrujada en agraz! ¿qué es lo que falta
Dat het geluk ontbreekt? Als een geschrokkenQue la ventura falta? como liebre
Haas, verbergt de geest zich,Azorada, el espíritu se esconde,
Trillend vluchtend voor de lachende jager,Trémulo huyendo al cazador que ríe,
Als in een woeste bos, in onze borst;Cual en soto selvoso, en nuestro pecho;
En de verlangens, aan de arm van de koorts,Y el deseo, del brazo de la fiebre,
Als een rijke jager doorkruisen het bos.Cual rico cazador recorre el soto.

De stad maakt me bang! Ze is vol¡me espanta la ciudad! toda está llena
Met bekers om te legen, oh holle bekers!De copas por vaciar, ¡oh huecas copas!
Ik ben bang, o wee mij! dat deze wijnTengo miedo, ¡ay de mi! de que este vino
Vergif is, en in mijn aderen danTósigo sea, y en mis venas luego
Als een wraakgeest zijn tanden zet!¡cual duende vengador los dientes clave!
Ik heb dorst, meer naar een wijn die op aardeTengo sed, más de un vino que en la tierra
Niet te drinken is! Ik heb nog niet genoeg geleden,¡no se sabe beber! ¡no he padecido
Om de muur te brekenBastante aún, para romper el muro
Die me scheidt, oh pijn! van mijn wijngaard!Que me aparta, ¡oh dolor! de mi viñedo!
Neem jullie, vuile proevers¡tomad vosotros, catadores ruines
Van menselijke wijnen, die bekersDe vinillos humanos, esos vasos
Waarin het sap van lelies met grote slokkenDonde el jugo de lirio a grandes sorbos
Zonder medelijden en zonder angst gedronken wordt!Sin compasión y sin temor se bebe!

Neem! Ik ben eerlijk¡tomad! yo soy honrado
Neem! En ik ben bang!¡tomad! ¡y tengo miedo!
Neem!¡tomad!