Atlas

Atlas

Atlas

I’ve got sand in my pockets and wind in my hairIk heb zand in mijn zakken en wind in mijn haar
The hope I had is holding up just fineDe hoop die ik had, hangt goed aan elkaar
I gotta move mountains, my coat’s heavy with itIk Moët bergen verzetten, mijn jas is er zwaar van
I caught water in the palm of my handIk had water gevangen in de kom van mijn hand
I took it to the sea, swam back to landIk bracht het naar zee, ik zwom terug naar land
Until piece by piece the coastline changesTot stukje voor stukje de kustlijn verandert

You said it was over, called me your atlasJij zei dat het klaar was, noemde mij je atlas
Sorry that I still carry you on my backSorry dat ik jou nog op handen draag
You act like it was nothing, I gave too much, but fuck thatJij doet of het niks was, ik gaf te veel, maar fuck dat
God, you’re complicated, but I like it that wayGod, je bent complex, maar dat heb ik graag
So I’m selling my stuff, building houses out of cardboardDus ik verkoop mijn spullen, bouw huizen van karton
The price I pay to think it could workDe prijs die ik betaal om te denken dat het kon
I knew it was heavy, not that it wasn’t trueIk wist dat het zwaar was, niet dat het niet waar was
Your world on my shoulders, never the other way aroundJe wereld op mijn schouders, nooit andersom
Never the other way aroundNooit andersom

(Ah, ah)(Ah, ah)
Never the other way aroundNooit andersom
(Ah, ah)(Ah, ah)

You had a weight on your leg, didn’t know I was thereJij had een blok aan je been, je wist niet dat ik er was
Pulled me through the mud, thenTrok mij door de modder, daarna
I asked what was weighing on your chest, is there still room for me?Vroeg ik wat er op je borst lag, is daar nog plaats voor mij?
I knew it would be alright, then the moment passedIk wist dat het goed ging komen, toen was het moment voorbij

You said it was over, called me your atlasJij zei dat het klaar was, noemde mij je atlas
Sorry that I still carry you on my backSorry dat ik jou nog op handen draag
You act like it was nothing, I gave too much, but fuck thatJij doet of het niks was, ik gaf te veel, maar fuck dat
God, you’re complicated, but I like it that wayGod, je bent complex, maar dat heb ik graag
So I’m selling my stuff, building houses out of cardboardDus ik verkoop mijn spullen, bouw huizen van karton
The price I pay to think it could workDe prijs die ik betaal om te denken dat het kon
I knew it was heavy, not that it wasn’t trueIk wist dat het zwaar was, niet dat het niet waar was
Your world on my shoulders, never the other way aroundJe wereld op mijn schouders, nooit andersom
Never the other way aroundNooit andersom

I wish I could burn our weeks like a ritualBekeken wou ik dat ik onze weken ritueel in brand kon steken
Too much to ask?Te veel gevraagd?
Looking back, those were unstable weeks, I’d break both legsAchteraf bekeken waren het labiele weken, ik zou beide benen breken
If you asked meAls jij het vraagt

But you said it was over, called me your atlasMaar jij zei dat het klaar was, noemde mij je atlas
Sorry that I still carry you on my backSorry dat ik jou nog op handen draag
You act like it was nothing, I gave too much, but fuck thatJij doet of het niks was, ik gaf te veel, maar fuck dat
God, you’re complicated, but I like it that wayGod, je bent complex, maar dat heb ik graag
So I’m selling my stuff, building houses out of cardboardDus ik verkoop mijn spullen, bouw huizen van karton
The price I pay to think it could workDe prijs die ik betaal om te denken dat het kon
I knew it was heavy, not that it wasn’t trueIk wist dat het zwaar was, niet dat het niet waar was
Your world on my shoulders, never the other way aroundJe wereld op mijn schouders, nooit andersom
Never the other way aroundNooit andersom