De Boomgaard

The Orchard

Op deze voormalige appelboomgaardUpon this former apple orchard
Plantte ik mijn wortelsI planted my roots
Het gaf ooit alles wat ik hadIt once supplied my everything
De geschramde knieënThe scraped knees
De hartzeerThe heartache
De zonneschijn van mijn jeugdThe sunshine of my youth

We klommen zo hoogWe climbed so high
Zodat we ons konden verstoppenSo that we could hide
Toen we de flare niet konden dovenWhen we couldn't put the flare out
We klommen zo hoogWe climbed so high
Zo hoog dat ikSo high that I
Eindelijk mijn hoofd kon leegmakenCould finally clear my head

Wij zijn de zwerversWe are the ones who wander
Neem wat we willen en bouwen onze huizenTake what we want and build our homes
Vergeet hun namen en gezichtenForget their names and faces
Vergeet de wegen die we kendenForget the roads we used to know
Die terugleiden naar huisThey lead back home

Maar er zijn kleine appels op het pad door het parkBut there's little apples on the path through the park
Een halfslachtige herinnering aan reuzen die ooit in de bries wiegdenA halfhearted reminder of behemoths that once swayed in the breeze
En de geesten van een miljoen kleine voetstappenAnd the ghosts of a million tiny footfalls
Spoken nog steeds over het asfaltStill haunt the asphalt

Onze harten worden verwarmd door nostalgieOur hearts are warmed by nostalgia
Onze huizen versierd met herinneringenOur houses adorned by mementos
En niemand weet hetAnd nobody knows
Nee, ze weten hetNah, they know
Ze lijken gewoon niet te gevenThey just don't seem to care
Om iemand, ergensAbout anyone anywhere

We klommen zo hoogWe climbed so high
Zodat we ons konden verstoppenSo that we might hide
Toen we de flare niet konden dovenWhen we couldn't put the flare out

En ja, we klommen zo hoogAnd yeah we climbed so high
Zo hoog dat ikSo high that I
Eindelijk mijn hoofd kon leegmakenCould finally clear my head

Wij zijn de zwerversWe are the ones who wander
Neem wat we willen en bouwen onze huizenTake what we want and build our homes
Vergeet hun namen en gezichtenForget their names and faces
Vergeet de wegen die we kendenForget the roads we used to know
Die terugleiden naar huisThat lead back home

Waar zijn de kleine appels op het pad door het park?Where's the little apples on the path through the park?
Waar is de herinnering aan de mensen die hier altijd waren?Where is the reminder of the people who were here all along?
En de geesten van een miljoen kleine voetstappenAnd the ghosts of a million tiny footfalls
Verhard door asfaltPaved over by asphalt

We zongen ooit over een rijk dat valtWe once sung of an empire that's falling
Dus kijk hoe het instortSo watch it crumble

Misschien is jeugdige politiekMaybe juvenile politic
Toch best profetischCan still be quite prophetic
Omdat soms het voor de hand liggendeBecause sometimes the obvious
Verstopt raakt in poëzieGets buried in poetics

En als we weg zijnAnd when we're gone
Zal niemand huilenNo one will weep
Een prachtige tuin zal groeien waar we slapenA beautiful garden will grow where we sleep
En de plastics die we maaktenAnd the plastics we made
Zullen alles zijn wat overblijftWill be all that remain
Want dat zijn onze kleine appelsBecause those are our little apples

Spooksteden over de hele wereld verzwolgen door groenGhost towns all around the world consumed by green
Groene wijnstokken die de muren opkruipen en alles verbruikenGreen vines crawling up the walls consume all things
Dingen zullen beter worden in een wereld zonder onsThings will get better in a world without us
Wat zijn jouw kleine appels?What are your little apples?

Lege gezinswoningen bevroren in de tijdEmpty family homes frozen in time
Het lijkt alsof ze midden in de nacht zijn vertrokkenIt looks like they left in the middle of the night
Omdat ze alles achterlietenBecause they left everything behind
Er staan auto's in de opritThere's cars in the driveway
De oprit is overwoekerdThe driveway's overgrown
Er groeit klimop op de dakenThere's ivy on the rooftops
En mos groeit over bottenAnd moss grows over bone