Traducción generada automáticamente
Ik ken de foto's
Robert Long
Ik ken de foto's
Toen werd ie van ons weggenomen
Weet je nog wel oudje
Er is nog 1 kiek bijgekomen
Weet je nog wel oudje
Die kiek van het grafje die jij van me kreeg
De rest van het album bleef hopeloos leeg
Hoe zou het zijn geweest als
Louis Davids nog zou leven
Gewoon nog op tournee was
Van Maastricht tot Doetinchem
Dan zou ik me al dikwijls naar Carre hebben begeven
Tenslotte was dat podium toch ook een deel van hem
En zeker twee, drie scheurtjes in 't plafond
Zijn van 't geschater
Dat hij destijds teweeg bracht voor
Zo'n vijftig, zestig jaar
Hoe speelde hij dat elke avond klaar
Ik weet, het zijn cliches, en toch is 't waar
De grote kleine man van het theater
Ik ken de foto's met z'n handen in z'n zakken
Z'n rechte scheiding en die glimlach om z'n mond
Hij is gestorven toen ik zelf nog niet bestond
Maar zijn liedjes zijn me aan het hart gebakken
Alles wat ie voor ons achter heeft gelaten
Zijn wat foto's en affiches en wat platen
Dat is die kleine man, die kleine burgerman
Zo'n doodgewone man met een confectiepakkie an
Hij werkte met z'n zusters, eerst met Rika
Toen met Heintje
En later ook alleen als grote ster in de revue
Ik voel me als ik Davids hoor onmiddellijk zo'n kleintje
Wie weet wat hij gemaakt had met de middelen van nu
Wat had ik hem graag live z'n eigen liedjes horen zingen
De Sweepsteak, Naar de bollen of zijn hit In de Jordaan
Hoe zou ie dat in 't echt hebben gedaan
Ik wou dat ik nog even terug kon gaan
Naar 't Kurhaus van destijds in Scheveningen
Ik ken de foto's met z'n handen in z'n zakken
Z'n rechte scheiding en die glimlach om z'n mond
Hij is gestorven toen ik zelf nog niet bestond
Maar zijn liedjes zijn me aan het hart gebakken
Ik heb hem nooit in 't echt gezien of horen praten
Maar gelukkig ken ik heel wat van z'n platen
Ik breng m'n weekend door met jou in Scheveningen
De zee is lauw, de lucht is blauw in Scheveningen
Misschien is het maar goed dat ie zo kort heeft mogen leven
De astma heeft hem voor de oorlog uitbrak kaltgestellt
Er is hem, achteraf gezien, een hoop bespaard gebleven
Ofschoon ie grappen maakte op die Neue Deutsche Welt
Elke mogge als ik opsta kijk ik uit het raam
Om te zien of we al in het buitenland wonen
Hij heeft in elk geval die gele ster niet hoeven dragen
Hoewel ie misschien spottend zou geroepen hebben:
Mens
De Davids-ster die dragen al m'n fans
Ze kennen me tot ver over de grens
Maar spotten was gevaarlijk in die dagen
Ik ken de foto's met z'n handen in z'n zakken
Z'n rechte scheiding en die glimlach om z'n mond
Hij is gestorven toen ik zelf nog niet bestond
Maar zijn liedjes zijn me aan het hart gebakken
En hoewel het allemaal verleden tijd is
Bestaan er fans die hij voorlopig nog niet kwijt is
Nou, tabee dan, ik groet je...
Conozco las fotos
Cuando nos lo quitaron
¿Recuerdas, viejo?
Aún se ha añadido una foto
¿Recuerdas, viejo?
Esa foto de la tumba que me diste
El resto del álbum quedó desesperadamente vacío
¿Cómo habría sido si
Louis Davids aún estuviera vivo?
Simplemente de gira
De Maastricht a Doetinchem
Entonces ya habría ido varias veces a Carre
Después de todo, ese escenario también era parte de él
Y seguramente dos o tres grietas en el techo
Son de las risas
Que él provocaba en aquel entonces
Hace cincuenta, sesenta años
¿Cómo lo lograba cada noche?
Sé que son clichés, pero aún así es verdad
El gran hombre pequeño del teatro
Conozco las fotos con las manos en los bolsillos
Su raya perfecta y esa sonrisa en su boca
Murió cuando yo ni siquiera existía
Pero sus canciones me llegan al corazón
Todo lo que nos dejó
Son algunas fotos, carteles y discos
Ese es ese hombre pequeño, ese hombre común
Un hombre tan común con un traje de confección
Trabajó con sus hermanas, primero con Rika
Luego con Heintje
Y más tarde solo como gran estrella en la revista
Cuando escucho a Davids, me siento inmediatamente pequeño
Quién sabe qué habría hecho con los recursos de hoy
Me habría encantado escucharlo cantar sus propias canciones en vivo
La Sweepsteak, Hacia los bulbos o su éxito En la Jordaan
¿Cómo lo habría hecho en realidad?
Desearía poder volver atrás por un momento
Al Kurhaus de aquel entonces en Scheveningen
Conozco las fotos con las manos en los bolsillos
Su raya perfecta y esa sonrisa en su boca
Murió cuando yo ni siquiera existía
Pero sus canciones me llegan al corazón
Nunca lo vi ni escuché hablar en persona
Pero por suerte conozco muchas de sus canciones
Paso mi fin de semana contigo en Scheveningen
El mar está tibio, el cielo es azul en Scheveningen
Quizás es bueno que haya vivido tan poco tiempo
El asma lo silenció antes de que estallara la guerra
En retrospectiva, se le ahorró mucho
Aunque hacía chistes sobre ese Nuevo Mundo Alemán
Cada mañana cuando me levanto, miro por la ventana
Para ver si ya vivimos en el extranjero
Al menos no tuvo que llevar esa estrella amarilla
Aunque tal vez habría dicho burlonamente:
Gente
Mis fans llevan la estrella Davids
Me conocen más allá de las fronteras
Pero burlarse era peligroso en esos días
Conozco las fotos con las manos en los bolsillos
Su raya perfecta y esa sonrisa en su boca
Murió cuando yo ni siquiera existía
Pero sus canciones me llegan al corazón
Y aunque todo es pasado
Aún hay fans que no lo han olvidado
Bueno, adiós entonces, te saludo...
Comentarios
Envía preguntas, explicaciones y curiosidades sobre la letra
Forma parte de esta comunidad
Haz preguntas sobre idiomas, interactúa con más fans de Robert Long y explora más allá de las letras.
Conoce a Letras AcademyRevisa nuestra guía de uso para hacer comentarios.
¿Enviar a la central de preguntas?
Tus preguntas podrán ser contestadas por profesores y alumnos de la plataforma.
Comprende mejor con esta clase: