Giati Foumara Kokaini

Πού 'ναι εκείνα μου τα κάλλη πού ’ναι η τόση εμορφιάpou 'nai ekeina mou ta kalli pou ’nai i tosi emorfia
Στην Αθήνα δεν είχε άλλη τέτοια λεβεντιάstin Athina den eiche alli tetoia leventia
Ήμουν κούκλα, ναι στ' αλήθεια με μεγάλη αρχοντιάimoun koukla, nai st' alitheia me megali archontia
Δε σας λέγω παραμύθια τρέλανα ντουνιάde sas lego paramythia trelana dounia

Μα μ' έμπλεξε ένας μόρτηςma m' emplexe enas mortis
Αχ ένας μάγκας πρώτηςach enas magkas protis
Μου πήρε ό,τι είχα και μ’ αφήνειmou pire o,ti eicha kai m’ afinei

Μου πήρε την καρδιά μου, τα νιάτα, τα λεφτά μουmou pire tin kardia mou, ta niata, ta lefta mou
Κι απ' τον καημό φουμάρω κοκαΐνηki ap' ton kaimo foumaro kokaini

-Αχ, πανάθεμά σε κοκαϊνη που μ' έφαγες τη φτωχιά!ach, panathema se kokaini pou m' efages ti ftochia!

Μ' αγαπούσαν αφεντάδες νέοι γέροι και παιδιάm' agapousan afentades neoi geroi kai paidia
Κι όλοι πρώτοι κουβαρντάδες μες στην αγοράki oloi protoi kouvarntades mes stin agora

Αχ, τι όμορφα περνούσα με τραγούδια και κρασίach, ti omorfa pernousa me tragoudia kai krasi
Κάθε μέρα εγλεντούσα τι ζωή χρυσήkathe mera eglentousa ti zoi chrysi

Και τώρα η καημένημγυρίζω μαραμένηkai tora i kaimenimgyrizo marameni
Γιατί ο σεβντάς του μάγκα δεν μ' αφήνειgiati o sevntas tou magka den m' afinei
Με τρέλανε ο μόρτης, ο κοκαϊνοπότηςme trelane o mortis, o kokainopotis
Γι' αυτό κι εγώ φουμάρω κοκαΐνηgi' afto ki ego foumaro kokaini