Underpaid Scars

Onderbetaalde Littekens

Underpaid Scars

Het alarm gaat af op de klokSounds the alarm on the clock
Het is nog steeds donker buitenIt's still dark night outside
Een nieuwe werkdag begintBegins a new day of work

De straten zijn overstroomdThe streets are flooded
Met verdriet als de arbeidersWith sadness when the workers
Met hun hoofd omlaag lopenWalk with their heads down

De fabriek opent zijn deurenThe factory opens it's doors
En sluit onze vrijheid opAnd encloses our freedom
Maar we hebben de hoop niet verlorenBut we haven't lost hope

De bushaltes zijn volThe bus stops are filled
Met rijen boze slavenWith rows of angry slaves
Die naar hun tijdelijke gevangenis gaanGoing to their temporary jail

Wij zijn niet de schuldigenWe are not to blame
Voor het behoren tot de onderklasseFor being lower class
Wij zijn niet de schuldigenWe are not to blame
Voor onze gebroken handenFor having broken hands
Onderbetaalde littekens!Underpaid scars!

Vandaag hoorde ik weerToday I heard another
Dat een arbeider zijn leven verloorWorker lost his life
In de fabriek naast onsAt the factory next door

Ik kon niet anders dan denkenI could not help thinking
Terwijl ik mijn vuisten balde van woedeAs I clenched my fists in anger
Aan de familie die hij achterlietOf the family he left behind

Hij stierf om zijn kinderen te voedenHe died to feed his kids
Hij stierf om zijn dromen te voedenHe died to feed his dreams
Hij stierf voor een plek om te wonenHe died for a place to live

Hij werd vermoordHe died murdered
Vermoord voor jouw ogenMurdered in front of you
Vermoord voor mijn ogenMurdered in front of me

Wij zijn niet de schuldigenWe are not to blame