Puerto Pollensa

Puerto Pollensa

Puerto Pollensa

Dit gevoel kwam op, zonder dat ik het doorhadMe nació este amor, sin que me diera cuenta yo
Misschien liet de angst het niet toe om te bloeienTal vez el miedo no dejó que apareciera
En dit gevoel groeide, zich voedend met de zonY creció este amor alimentándose en el Sol
Van de zonsopgangen in Puerto PollensaDe los amaneceres de Puerto Pollensa

En ik durfde je niets te zeggenY no me animé a decirte nada
Bang dat je me zou afwijzenPánico porque me rechazara
Als een zaadje dat het licht niet kan zienComo una semilla que no puede ver la luz
Verankerde het zijn wortels nog dieperHundió sus raíces mucho más profundo aún

En ik keek naar je en wachtte op jeY te miraba y te esperaba
En jouw blik boorde zich in mijn ogenY tu mirada se clavó en mis ojos
En mijn glimlach vestigde zich op mijn gezichtY mi sonrisa se instaló en mi cara
En de kamer vervaagde, de mensenY se esfumó la habitación, la gente

En de angst ontsnapte door het raamY el miedo se escapó por la ventana
En terwijl we elkaar liefhadden op een wegY amándonos en una carretera
Verraste ons het licht van de nieuwe dagNos sorprendió la luz del nuevo día
Als twee jonge tienersComo a dos jóvenes adolescentes

Jouw vochtige hand op de mijneTu mano húmeda sobre la mía
Dit gevoel kwam opTe nació este amor
En onze lichamen vierden samenY nuestros cuerpos festejaron juntos
Die gewenste en verwachte ontmoetingEse deseado y esperado encuentro

En een felrode zon knipoogde naar jeY un Sol muy rojo te guiñaba un ojo
Terwijl hij zich verkleedde als een stortbuiMientras se disfrazaba de aguacero
En zonder te slapen gingen we naar het strandY sin dormir nos fuimos a la playa
En hielden we ons onbeschaamd van elkaarY nos amamos descaradamente

Verbaasd door de dikke jongen met de brilAlucinando al gordito de gafas
Die snel ging om zijn lenzen te verwisselenQue fue corriendo a cambiarse los lentes