Proglogue

Proloog

Proglogue

En plotseling was alles stilAnd suddenly all was quiet
De gezichten leken te vervagen in slow motionThe faces seemed to blur in slow motion
En terwijl ik me realiseerdeAnd as I realised
Dat ik helemaal alleen ben in een oceaan van besefThat I am all alone in an ocean of realisation
Woorden werden nutteloos en zwakWords became useless and weak
Een starende menigte van LeegteA staring crowd of Hollowness
Verlangend naar mijn zogenaamde "waarheid"Lusting for my so called "truth"
AbsorberendAbsorbing
wat ze niet zullen begrijpenwhat they won't understand
En op de een of andere manierAnd somehow
gierig om mijn val te ziengreedy to see my fall
Ik wil niet een van hen zijnI don't want to be one of them
…nooit meer…ever again
maar desondanks viel ik terug in mijn bestaanbut nevertheless I fell back into my existence
gewelddadig en onverwacht brak mijn visieviolent and unexpected my vision broke
en trok me terug in wat je "leven" noemtand pulled me back in what you call "life"
maar ik ben nietbut I am not
ik ben niet een van jullie simpele, kleine slavenI am not one of you simple-minded, little slaves
niet meerno more