Lejos Del Mar De Rosas

Ver weg van de Rozenzee

Lejos Del Mar De Rosas

Mijn wezen verblindt de ogenMi ser ciega los ojos
Is rechter van mijn lethargie... binnen de zeeEs Juez de mi letargo...dentro del mar
Subtiele schakering van tintenSutil gama de tonos
Die mijn onschuld doordrenkt... rozen van kalkQue impregnan mi inocencia...rosas de cal
Kanaal van het moeras besproeit mijn verzen van zand,Cauce del pantano riega mis versos de arena,
Ontbloot die kunst en creëert...Desvela aquel arte y crea...
Kweek glimlachen in die oase van verdrietCultiva sonrisas en ese oasis de pena
Jij bent de eigenaar van zijn oever...Eres dueño de su ribera...
Ik ga vaak naar buiten en adem inSuelo salir y respirar
Door deze zee die landschap, leven en geluk is...Por este mar que es paisaje, vida y felicidad...
Ik speel vaak onbewust op de drempel...Suelo jugar inconsciente en el umbral...
Een andere licht voel ik soms vandaag, afhankelijk van mijn kruisDistinta luz siento a veces hoy, segun mi cruz
Het pad dat me leidt ver weg van de zee, verEl sendero que me guia lejos del mar, lejos
van de zee...del mar...
Van rozen... verdrinktDe rosas...se ahoga
Onophoudelijke herinneringenRecuerdos incesantes
Eeuwige emoties... waarheen gaan ze?Perennes emociones...donde van?
Weegschaal van de doodBalanza de la muerte
Mijn ego wordt sterk... groeit meerMi ego se hace fuerte... crece mas
Bruggen die me van instinct naar rede brengenPuentes que me llevan del instinto a la razon
Verheffen zich eromheen...Se erigen alrededor...
Rivieren in mijn ingewanden over puin van glasRios en mi entraña sobre escombros de cristal
Met koers naar de vergetelheid, naar het hiernamaals...Con rumbo al olvido, al mas alla...
Ik denk vaak na en mediteerSuelo pensar y meditar
Over het pad van doornen dat een sterSobre el camino de espinos que una estrella
me helpt te kruisen...me ayuda a cruzar...
Ik huil vaak zonder te laten vallenSuelo llorar sin derramar
Zwarte tranen voor haar op het bed van mijnLagrimas negras por ella en el lecho de mi
eenzaamheid...soledad...