Valhalla

Valhöll

O herói caiu, a mão feridaHetja er fallin, höndin sár,
A cabeça partida, prestes a sucumbirhöfuðið klofið að strjúpa.
Ali então crescem margaridasGróa þar síðan Baldursbrár,
O tetraz arranca brotos de mirtiloberjalyng kroppar rjúpa.

As valquírias recolhem os guerreirosValkyrjur sækja vígamenn,
O campo está coberto de sanguevöllurinn ataður blóði.
Odin em breve te tornará um einherjarEinherja mun þig Óðinn senn
E te nomeará, bom amigoútnefna, vinurinn góði.

Elevado aos céus, firme é o amparoHafinn á loft og traust er tak,
Levado sem qualquer repreensãotekinn án nokkurra refja.
Ecos de batalha e choque de armas ressoam por toda parteVergmálar víða vopnaskak,
Não devemos atrasar de forma algumavið megum alls ekki tefja.

Agora ele provou a si mesmoSannað sig núna hefur hann,
Herói e senhor do destinohetja og örlagavaldur.
Despedimo-nos deste homem nobreKveðjum við þennan mæta mann,
Esse homem se chama Baldurmaðurinn sá heitir Baldur.

As valquírias agora examinam os escolhidosValkyrjur nú valinn kanna,
Escolhem homens para grandes feitosvelja menn til stórræðanna.
Assim a Bifröst nos aguardaOkkar þannig Bifröst bíður,
Baldur cavalga o bode de ThorBaldur hafri Þórs upp ríður.
Acima vemos corvos pagãosYfir sjáum heiðna hrafna,
Huginn e Muninn acumulam sabedoriaHuginn, Muninn visku safna.

Heimdall abrirá o portãoHeimdallur mun hliðin opna,
Entraremos direto para as armashöldum inn og beint til vopna.
Os einherjar marcham pelo campoEinherjar um völlinn vaða,
Valhalla, o lugar de todos os lugaresValhöll, staður allra staða.

Midgard se despede, então sem forçasMiðgarður kveður, magnlaus þá
Atordoado, eu vagueiomókaður um ég svamla.
Agora eu olho para baixoNúna ég horfi niður á
O gado junto à minha antiga fazendanautin við bæinn minn gamla.

A vida se move junto ao lago da vilaBærist þar líf við Bæjartjörn,
O campo está envolto em arbustosbalinn er umvafinn lyngi.
Pequenas crianças brincam aliLeika sér þarna lítil börn,
A vida segue em cicloslífið, það gengur í hringi.

Agora os deuses cuidam de nósAð okkur nú goðin gæta,
Alegres devemos molhar as gargantasglaðir skulum kverkar væta.
Honraremos uns aos outros quando nos encontrarmosMært hvern annan mætir getum,
Bebemos hidromel e comemos carnemjöðinn drekkum kjötið etum.
Ambos, o jarl Gunnar e GrímurBáðir tveir, jarl Gunnar, Grímur,
Esvaziam os copos e recitam versosglösin tæma, kveða rímur.

Preparados para o RagnarökBúnir undir ragnarökin,
Cravamos espadas através das costasrekum sverðin út um bökin.
As feridas cicatrizam, as tristezas recuamSárin gróa, sorgir bakka,
A alma está inteira, eu agradeço a Odinsálin heil, ég Óðni þakka.