Traducción generada automáticamente

visualizaciones de letras 671

Miðgarðsormur

Skálmöld

Letra

Nuestra traducción no tiene la misma cantidad de líneas que la letra original, ayúdanos a revisarla para que se muestre correctamente.

Miðgarðsormur

Sjórinn rauður sýður.
Í sortanum hann bíður.
Dagrenning og dauðastormur,
Í djúpinu er miðgarðsormur

Gakktu út a gróinn núp,
Gáðu hvað hann mun prýða undirdjúp.
Þarna yfir sjó og sand sérðu áfram líða jörmungand.
Mæli ég því mikill er, miðgarðsormur þræðir lönd og sker.
Hann sem mig skal hitta vill hörfa þegar blæðir, kjarklítill.

Renni ég færinu fyrsta sinni,
Festi við þóftu í kænu minni.
Annað sinn kasta, hann ekki bítur,
Ósnertri beitunni loks upp skýtur.

Höfuð nautsins himinhrjóðs hilmar ormi færir, ei til góðs.
Banvænn sýnist bitinn þó blóðið gandsins ærir hugarró.
Fylgja mun þér fegurð, ef fellir orminn langa, sérhvert skref.
Eiturgusa æta má asjónu og vanga, tapi sá.

Þriðja sinn kasta og þá hann tekur,
Þóftuna mölvar og bátinn skekur.
Færið skal dregið af fullum krafti,
Fátækleg hönd móti ormsins kjafti.

Reipið sker, gatar glófa,
Gegnum fer, særir lófa.
Krókur í kjaftinn rífur,
Krækjan því sker sem hnífur

Áfram þeir berjast báðir, bræður tveir, þreyttir, þjáðir.
Takast á, tíminn líður, tengir þá strengur stríður.

Höfuðið birtist í hafsins róti, heggur í bátinn og streitist á móti.
Blaðinu sting svo að blóð út stekkur, bölvandi skepnan í hafrótið sekkur.

Þegar hitti þór, þá munum við berjast.
Staðfastur og stór, standa mun og verjast.
Agnið beit víst á, ásgarður mig svíkur.
Jörmungandur, já, ég er sá sem víkur.

Báru klýfur bátur
Og bátsmaður er kátur.
Landið tekur, fleyið festir,
Þar fljúga yfir nokkrir þrestir.
Aftur skepnan skríður
Í skjól og þar hann bíður
Létti til og lægði storminn
Er lagði hilmar miðgarðsorminn.

La serpiente de Midgard

El mar rojo hierve.
En la oscuridad él espera.
Amanecer y tormenta mortal,
En lo profundo está la serpiente de Midgard.

Sal afuera a la colina verde,
Observa cómo adornará las profundidades.
Allí sobre el mar y la arena ves avanzar a Jörmungand.
Digo que es grande, la serpiente de Midgard teje tierras y corta.
Quien me encuentre querrá huir cuando sangre, valiente y terco.

Corro hacia la presa por primera vez,
Me engancho en la quilla de mi barco.
La segunda vez lo lanzo, él no muerde,
Con un mordisco inesperado finalmente dispara.

La cabeza del toro, el rey del cielo, lleva al orco, no para bien.
Mortal parece la mordida aunque la sangre del ganso calma la mente.
Te seguirá la belleza si derribas a la larga serpiente, cada paso.
Los dioses pueden comer de la mejilla y la frente, aquel que pierda.

La tercera vez lo lanzo y entonces lo atrapa,
Muele la quilla y sacude el barco.
La cuerda se corta, los guantes se rasgan,
A través pasa, lastima la palma.

Siguen luchando ambos, dos hermanos, cansados, afligidos.
Se enfrentan, el tiempo pasa, los lazos los unen en la lucha.

La cabeza emerge en la raíz del mar, se enrosca en el barco y lucha contra él.
La hoja corta tan profundo que la sangre brota, la maldita criatura en el fondo del mar se hunde.

Cuando encuentre a Thor, entonces lucharemos.
Firme y grande, resistiremos y nos defenderemos.
El fuego muerde claramente, Asgard me traiciona.
Jörmungand, sí, soy aquel que retrocede.

La ola divide el barco
Y el marinero está contento.
La tierra toma, el barco se aferra,
Allí vuelan sobre algunas aves.
De nuevo la criatura se arrastra
En su escondite y allí espera
La calma y la quietud de la tormenta
Cuando el rey de Midgard se acuesta.


Comentarios

Envía preguntas, explicaciones y curiosidades sobre la letra

0 / 500

Forma parte  de esta comunidad 

Haz preguntas sobre idiomas, interactúa con más fans de Skálmöld y explora más allá de las letras.

Conoce a Letras Academy

¿Enviar a la central de preguntas?

Tus preguntas podrán ser contestadas por profesores y alumnos de la plataforma.

Comprende mejor con esta clase:

0 / 500

Opciones de selección