Piedra Papel Tijera

Steen Papier Schaar

Piedra Papel Tijera

Van de telefoon is je stem verdwenenDel teléfono se borró tu voz
Het dient alleen als werk en als wekkerSolo sirve de trabajo y de despertador
We konden geen afscheid nemenNo pudimos decir adiós
Als dichters of kinderen lieten we het aan de verbeelding overComo poetas o niños lo dejamos a imaginación
Jouw ogen vol woorden die je niet meer zult zeggenTus ojos llenos de palabras que ya no dirás
Zoveel koffie die we misten, zoveel oneindigheidTantos cafés que nos faltaron, tanta inmensidad
En ze sneden ons uitY nos recortaron
De zon verdween uit mijn dagenDe mis días se alejaba el Sol
Die straalde in jouw ideeën, in jouw vrijheidQue brillaba en tus ideas, en tu libertad
Van de stralen en de warmte van jouw creativiteitDe los rayitos y el calor de tu creatividad
Van jouw vastberadenheid en controle tegenover tegenspoedDe tu firmeza y tu control frente al adversidad
Van hoe jouw spontaniteit me blij maakteDe cómo me alegraba tu espontaneidad
Van hoe jouw geluk aanstekelijk was voor mijDe cómo me contagia tu felicidad
En ze sneden ons uitY nos recortaron
Er zijn handspelletjes die alleen God zietHay juegos de manos que solo ve Dios
Ik accepteer het resultaat als er niet meer dan twee zijnYo acepto el resultado si no hay más de dos
Hoe moeilijk is het om je niet met anderen te bemoeienQue difícil no meterse para los demás
Laat ze hun pijn besparenQue se ahorren su dolor
Een steen verliest gewikkeld in het papierUna piedra pierde envuelta en el papel
Het papier wordt gesneden maar wikkelt goedAl papel lo cortan pero envuelve bien
De schaar weet dat ze verloren heeft van de steenLa tijera ante la piedra sabe que perdió
Let op, jij en ik zouden moeten kijkenAtentos tú y yo deberíamos ver
Steen, papier, schaarPiedra, papel, tijera
Van de telefoon is je stem verdwenenDel teléfono se borró tu voz
Het dient alleen als werk en als wekkerSolo sirve de trabajo y de despertador
We konden geen afscheid nemenNo pudimos decir adiós
Als dichters of kinderen lieten we het aan de verbeelding overComo poetas o niños lo dejamos a imaginación
Jouw ogen vol woorden die je niet meer zult zeggenTus ojos llenos de palabras que ya no dirás
Zoveel koffie die we misten, zoveel oneindigheidTantos cafés que nos faltaron tanta inmensidad
En ze sneden ons uitY nos recortaron
Er zijn handspelletjes die alleen God zietHay juegos de manos que solo ve Dios
Ik accepteer het resultaat als er niet meer dan twee zijnYo acepto el resultado si no hay más de dos
Hoe moeilijk is het om je niet met anderen te bemoeienQue difícil no meterse para los demás
Laat ze hun pijn besparenQue se ahorren su dolor
Een steen verliest gewikkeld in het papierUna piedra pierde envuelta en el papel
Het papier wordt gesneden maar wikkelt goedAl papel lo cortan pero envuelve bien
De schaar weet dat ze verloren heeft van de steenLa tijera ante la piedra sabe que perdió
Er zijn handspelletjes die alleen God zietHay juegos de manos que solo ve Dios
Ik accepteer het resultaat als er niet meer dan twee zijnYo acepto el resultado si no hay más de dos
Hoe moeilijk is het om je niet met anderen te bemoeienQue difícil no meterse para los demás
Laat ze hun pijn besparenQue se ahorren su dolor
Een steen verliest gewikkeld in het papierUna piedra pierde envuelta en el papel
Het papier wordt gesneden maar wikkelt goedAl papel lo cortan pero envuelve bien
De schaar weet dat ze verloren heeft van de steenLa tijera ante la piedra sabe que perdió
Let op, jij en ik zouden moeten kijkenAtentos tú y yo deberíamos ver
Steen, papier, schaarPiedra, papel, tijera
Wat heb jij? Wat heb ik?¿Qué tienes tú? ¿Qué tengo yo?
(Steen, papier of schaar)(Piedra, papel o tijera)
Wat heb jij? Wat heb ik?¿Qué tienes tú? ¿Qué tengo yo?
(Steen, papier of schaar)(Piedra, papel o tijera)
Wat heb jij? Wat heb ik?¿Qué tienes tú? ¿Qué tengo yo?
(Steen, papier of schaar)(Piedra, papel o tijera)