The Sleeper

De Slaper

The Sleeper

Om middernacht, in de maand van juniAt midnight, in the month of June
Sta ik onder de mystieke maanI stand beneath the mystic moon
(Een opiaten damp, vochtig, vaag)(An opiate vapor, dewy, dim)
Stroomt uit haar gouden randExhales from out her golden rim

En, zachtjes druppelend, druppel voor druppelAnd, softly dripping, drop by drop
Op de stille bergtopUpon the quiet mountain top
(Stilt drowsig en muzikaal)(Steals drowsily and musically)
In de universele valleiInto the universal valley

De rozemarijn knikt op het grafThe rosemary nods upon the grave
De lelie leunt op de golfThe lily lolls upon the wave
(Wikkelt de mist om zijn borst)(Wrapping the fog about its breast)
De ruïne vergaat in rustThe ruin molders into rest

Kijkend als Lethe, zie! het meerLooking like Lethe, see! the lake
Lijkt een bewuste slumber te nemenA conscious slumber seems to take
(En zou niet, voor de wereld, wakker worden)(And would not, for the world, awake)
En zou niet, voor de wereld, wakker wordenAnd would not, for the world, awake

Alle Schoonheid slaapt! - en kijk! waar ligtAll Beauty sleeps!- and lo! where lies
Zijn raam open naar de hemelenHis casement open to the skies
(Mijn minnaar met zijn lotsbestemmingen)(My lover with his destinies)
O, stralende minnaar! kan het juist zijnO, lover bright! can it be right

O, stralende dame! kan het juist zijnO, lady bright! can it be right
Dit raam open naar de nacht?This window open to the night?
(De ondeugende bries, van de boomtop)(The wanton airs, from the tree-top)
Lachelijk door het rooster naar binnenLaughingly through the lattice drop

De lichaamloze deinen, een tovenaarstoetThe bodiless airs, a wizard rout
Flonker door jouw kamer in en uitFlit through thy chamber in and out
(En zwaai de gordijn canopy)(And wave the curtain canopy)
Zo feilloos, zo angstaanjagendSo fitfully, so fearfully

Boven het gesloten en gezoomde dekselAbove the closed and fringed lid
Onder welk jouw slapende ziel verborgen ligt'Neath which thy slumb'ring soul lies hid
Dat, over de vloer en langs de wandThat, o'er the floor and down the wall
Stijgen en dalen de schaduwen als spokenLike ghosts the shadows rise and fall
Oh, lieve dame, heb je geen angst?Oh, lady dear, hast thou no fear?
Waarom en waar droom je hier?Why and what art thou dreaming here?
Zeker ben je gekomen, over verre zeeënSure thou art come O'er far-off seas
Een wonder voor deze tuin bomenA wonder to these garden trees

Vreemd is jouw vaalheid! vreemd jouw kledijStrange is thy pallor! strange thy dress
Vreemd, vooral, jouw lengte van haarStrange, above all, thy length of tress
En dit al dit...And this all this...
En dit al deze plechtige stilteAnd this all this solemn silentness
De dame slaapt! Oh, moge haar slaapThe lady sleeps! Oh, may her sleep
Die voor altijd is, zo diep zijnWhich is enduring, so be deep
De hemel haar in zijn heilige bewarenHeaven have her in its sacred keep
Deze kamer veranderd voor een meer heiligeThis chamber changed for one more holy
Dit bed voor een meer melancholischeThis bed for one more melancholy
Ik bid tot Saturnus dat ze mag liggenI pray to Saturn that she may lie
Voor altijd met ongeloken oogFor ever with unopened eye
Terwijl de bleke, schaduwachtige spoken voorbijgaanWhile the pale sheeted ghosts go by

Mijn liefde, zij slaapt! Oh, moge haar slaapMy love, she sleeps! Oh, may her sleep
Zoals het blijvend is, zo diep zijnAs it is lasting, so be deep
Zacht mogen de wormen om haar kruipenSoft may the worms about her creep
Ver weg in het bos, vaag en oudFar in the forest, dim and old
Voor haar mag een hoge gewelven zich ontvouwenFor her may some tall vault unfold
Een gewelf dat vaak zijn zwarteSome vault that oft has flung its black
En gevleugelde panelen terug laat fladderenAnd winged panels fluttering back
Triomfantelijk, boven de gekroonde lijkwadenTriumphant, o'er the crested palls
Van haar grootse familie uitvaartenOf her grand family funerals
Een sepulchre, afgelegen, alleenSome sepulchre, remote, alone
Tegen wiens poort ze heeft geworpenAgainst whose portal she hath thrown
In haar kindertijd, vele een stille steenIn childhood, many an idle stone
Een graf waarvan de klonkende deurSome tomb from out whose sounding door
Ze nooit meer zal dwingen om een echo te makenShe ne'er shall force an echo more
Opwindend om te denken, arme kind van zondeThrilling to think, poor child of sin
Het waren de doden die binnen kreundenIt was the dead who groaned within