Bez Słów

Sin Palabras

Bez Słów

Caminan por las calles las personasChodzą ulicami ludzie
Mayo pasa, julio, diciembreMaj przechodzą, lipiec, grudzień
Perdidos entre las puertas de las callesZagubieni wśród ulic bram.
Manos congeladas se calientanPrzemarznięte grzeją dłonie
Corren tras lo que persiguenDokąś pędzą, za czymś gonią
Y construyen casitas de cartónI budują wciąż domki z kart.

Allí, cubierto de musgo, está el rocajeA tam w mech odziany kamień
Allí, la reflexión en el murmullo del vientoTam zaduma w wiatru graniu
Allí, el aire tiene otro saborTam powietrze ma inny smak.
Abandona el ritmo de tus pasos en el pavimentoPorzuc kroków rytm na bruku
Intenta encontrarás, si buscasSpróbuj znajdziesz, jeśli szukac
Querrás un nuevo mundo, tu propio mundoZechcesz- nowy świat, własny świat

Las personas fluyen por la ciudad grisPłyną ludzie miastem szarzy
Despojadas de sueños, de ilusionesPozbawieni złudzeń, marzeń
Evitan constantemente la corriente principalOmijają wciąż główny nurt.
Se esconden en sus madrigueras retorcidasKryją się w swych norach krecich
Y ni siquiera piensan en el carruajeI śnic nawet o karecie,
Que brilla con oro no pueden yaCo lśni złotem nie potrafią już

Viven las personas pisando el asfaltoŻyją ludzie asfalt depczą
Nadie grita, todos susurranNikt nie krzyknie, każdy szepcze
Puertas cerradas, círculo selladoDrzwi zamknięte, zaklepany krąg.
Solo a veces una lágrima de los ojosTylko czasem kropla z oczu
Por la mejilla se desliza hacia abajoPo policzku w dół się stoczy
Y esa extraña sensación de temblor en las manosI to dziwne drżenie rąk.