Nicolas

Nicolas

Het is slechts een lied dat soms weer terugkomtNon ce n'est rien qu'une chanson qui revient quelquefois
Alleen een glimlach, als herinnering aan een jongen van vroegerRien qu'un sourire, en souvenir d'un garçon d'autrefois
Wanneer mijn dagen grijs zijnQuand mes jours sont gris
Als de sneeuwvalt in mijn leven, komt hij weer in mijn gedachtenQu'il neige sur ma vie, il revient dans ma mémoire
Op de Franse middelbare school wachtte hij een avond op mijAu lycée Français un soir il m'attendait
Hij glimlachte, NicolasIl souriait Nicolas

Nicolas, Nicolas, mijn eerste traantje was alleen voor jouNicolas, Nicolas, ma première larme ne fût que pour toi
We waren kinderen, onze pijn was net zo erg als die van de groteOn était, des enfants, notre peine valait bien celle des grands
Nicolas, Nicolas, het was liefde, we wisten het nietNicolas, Nicolas, c'était de l'amour, on ne le savait pas
Het is het leven, dat ons meeneemtC'est la vie, qui nous prend
Dat ons brengt waar het wil, en waar het naartoe gaatQui nous emmène où elle veut et où elle va

Een mankind, met te grote ogen, op een perron, die huildeUn homme enfant, aux yeux trop grands, sur un quai, qui pleurait
Het heeft veel gesneeuwd, sindsdien, daar beneden, in ParijsIl a neigé, beaucoup depuis, sur là bas, sur Paris
En hij weet niets van mij en mijn levenEt il ne sait rien, de moi et de ma vie
Wat ik doe, wie ik benCe que je fais, qui je suis
Hij kent de andere Maritza niet, hij houdt de echte daarIl ne connaît pas, l'autre Maritza, il garde la vraie là-bas

Nicolas, Nicolas, mijn eerste verdriet heet net als jijNicolas, Nicolas mon premier chagrin s'appelle comme toi
Ik wist, dat ik nooit meer hier zou terugkomen bij jouJe savais, que jamais, je ne reviendrai ici auprès de toi
Nicolas, Nicolas, het was liefde, we wisten het nietNicolas, Nicolas c'était de l'amour, on ne le savait pas
Het is de tijd, die verstrijktC'est le temps, qui s'en va
Die al onze verdriet en onze vreugde uitvindtQui invente toutes nos peines et nos joies
Nicolas, Nicolas, mijn eerste traantje was alleen voor jouNicolas, Nicolas, ma première larme ne fût que pour toi
We waren kinderen, onze pijn was net zo erg als die van de groteOn était des enfants, notre peine valait bien celle des grands
Nicolas, Nicolas, het was liefde, we wisten het nietNicolas, Nicolas, c'était de l'amour, on ne le savait pas
Het is het leven dat ons meeneemtC'est la vie qui nous prend
Dat ons brengt waar het wil en waar het naartoe gaatQui nous emmène où elle veut et où elle va
Nicolas, NicolasNicolas, Nicolas