不可避 (fukahi)

Onontkoombaar

不可避 (fukahi)

De hemel spuugt
天が唾を吐いた
ten ga tsuba wo haita
Op onze gelukzaligheid, op de rust van ons leven
僕らの幸せに安寧の図上に
boku ra no shiawase ni annei no zujou ni
Dun ademt het onschuldige leven, het einde nadert
かすかに息をしたあどけない命に結末が迫う
kasuka ni iki wo shita adokenai inochi ni ketsumatsu ga oou

Ik heb niets nodig
何もいらぬ
nanimo ira nu
Stem, hart, vorm, jou, alles kan weg
声も心も形もあなたも捨てて
koe mo kokoro mo katachi mo anata mo sutete

Moge de zonneschijn, de glimlach
とこしえに陽だまりを微笑みを
tokoshie ni hidamari wo hohoemi wo
De bescheiden vlammetjes die branden
ささやかに灯る明かりを
sasayaka ni tomoru akari wo
Beschermd blijven, mogen ze doorgaan
守れますように続けますように
mamoremasu you ni tsuzukimasu you ni
Wie moet ik bidden?
誰に祈ればいいのだろう
dare ni inoreba ii no darou
Laten we gaan, bovenop de stapel van haar lichamen
さあ行こう 積み上げた髪のかばねの上
saa ikou tsumiageta kami no kabane no ue
Leef
生きろ
ikiro

De hemel spuugt
天が唾を吐いた
ten ga tsuba wo haita
Zij zijn grillig, zonder aarzeling, vergankelijk
彼らは気まぐれによどみなく無常に
karera wa kimagure ni yodomi naku mujou ni
Slechts een sprankje hoop, dat nauwelijks brandt
わずかに火が差した泣けなしの望みを
wazuka ni hi ga sashita nakenashi no nozomi wo
Wordt overschilderd
塗りつぶしてゆく
nuritsubushite yuku

Het valt eruit
こぼれ落ちる
koboreochiru
Dromen, herinneringen, leven, jou, alles
夢も記憶も命もあなたもすべて
yume mo kioku mo inochi mo anata mo subete
Verlies ik in de leegte
虚しく握りしめ
munashiku nigirishime

Als je de warmte die nog in mijn hand zit, wilt afpakken
まだこの手に残るぬくもりを奪うのなら
mada kono te ni nokoru nukumori wo ubau no nara
Dan noem ik het doden van dit haar liefde
この髪を殺すことを愛と呼ぼう
kono kami wo korosu koto wo ai to yobou

Moge de zonneschijn, de glimlach
陽だまりを微笑みを
hidamari wo hohoemi wo
De bescheiden vlammetjes die branden
ささやかに灯る明かりを
sasayaka ni tomoru akari wo
Beschermd blijven, mogen ze doorgaan
守れますように続けますように
mamoremasu you ni tsuzukimasu you ni
Wie moet ik bidden?
誰に祈ればいい
dare ni inoreba ii
Een iets kindelijkere manier om te eindigen
もう少し真っ子な終わらせ方を
mou sukoshi mashi na owarase kata wo
Bij wie moet ik me vasthouden?
誰にすがればいいのだろう
dare ni sugareba ii no darou
Laten we gaan, bovenop de stapel van haar lichamen
さあ行こう 積み上げた髪のかばねの上
saa ikou tsumiageta kami no kabane no ue
Leef
生きろ
ikiro