Sevdanın Son Vuruşu

De Laatste Klap van de Liefde

Sevdanın Son Vuruşu

Voel je de ketens in mijn hart breken?Yüreðimde zincirler kýrýlýyor duydun mu
Deze nacht is de laatste klap van de liefde.Nefes nefes bu gece sevdanýn son vuruþu
Heb je ooit zo liefgehad?Sen hiç böyle sevdin mi
Ben je ooit zo geweest?Sen hiç böyle oldun mu
Ik buig weer voor de liefde,Baþ eðdim yine aþka
Maar dit is de laatste eerbetoon...Ama bu son saygý duruþu...

Ik wilde je nooit in de duisternis achterlaten,Seni karanlýklara býrakmak istemezdim hiç
Mijn herinneringen zouden nooit verwelkte bloemen sieren.Anýlarýmý solmuþ çiçekler süslemezdi hiç
Ik zou geen enkel woord zeggen dat je pijn zou doen,Ardýndan acýtacak bir tek söz söylemezdim
Ik heb deze vergetenheid nooit verdiend...Ben hiç hakketmedim ki böyle unutuluþu...

Jij dacht dat liefde een bloem, een insect, de zon of de wolken was,Sen aþký çiçek böcek güneþ bulut sanmýþsýn
Je sliep en werd wakker volgens de seizoenen.Mevsimlerine göre uyuyup uyanmýþsýn
Je kunt me niet meer liefhebben, je bent verbrand,Sen artýk benden sonra sevemezsin yanmýþsýn
Ik heb je uit mijn hart gegooid, ik heb de kogel afgevuurd...Yüreðimden çýkardým attým kör kurþunu...