Traducción generada automáticamente
Een vriend zien huilen
Herman Van Veen
Een vriend zien huilen
Natuurlijk wordt alom gestredenen zwijgt voor velen de muziek,
de tederheid is overleden
en de illusies zijn doodziek.
Natuurlijk laat zich alles kopen
voor wie er maar het meeste biedt
en worden bloemen stukgelopen
maar een vriend zien huilen…kan ik niet.
Natuurlijk hebben wij verloren
en wacht de dood ons aan het eind,
met onze schouders ver naar voren
staan wij nog amper overeind.
Natuurlijk zijn we vaak bedrogen
en liggen vogels in het riet
die voor het laatst hebben gevlogen
maar een vriend zien huilen…kan ik niet.
Worden er steden stukgesmeten
door kinderen van vijftig jaar
dan wordt het leed weer gauw vergeten
voor nieuw verdriet of nieuw gevaar.
En de stations vol met verdwaalden,
al te ver heen voor elk verdriet,
geen enk'le waarheid die het haalde,
maar een vriend zien huilen…kan ik niet.
Natuurlijk spiegels zijn integer:
geen moed genoeg om jood te zijn,
niet elegant genoeg voor neger,
geen licht, alleen maar valse schijn.
In eigen kilheid zo gevangen
dat men voor liefde zich verschuilt,
zo aan het eind van elk verlangen,
maar dan een vriend te zien…die huilt.
Ver a un amigo llorar
Por supuesto, en todas partes se lucha
y para muchos la música calla,
la ternura ha fallecido
y las ilusiones están enfermas de muerte.
Por supuesto, todo se puede comprar
para aquel que ofrezca más,
y las flores son pisoteadas
pero ver a un amigo llorar... no puedo.
Por supuesto, hemos perdido
y la muerte nos espera al final,
con nuestros hombros caídos
apenas nos mantenemos en pie.
Por supuesto, a menudo hemos sido engañados
y las aves yacen en la caña
habiendo volado por última vez
pero ver a un amigo llorar... no puedo.
Si las ciudades son destruidas
por niños de cincuenta años,
entonces el sufrimiento se olvida rápidamente
por una nueva tristeza o un nuevo peligro.
Y las estaciones llenas de perdidos,
demasiado lejos para cualquier dolor,
ni una sola verdad que prevalezca,
pero ver a un amigo llorar... no puedo.
Por supuesto, los espejos son íntegros:
sin valor para ser valiente,
sin elegancia para ser negro,
sin luz, solo falsas apariencias.
Atrapados en nuestra propia frialdad
donde nos escondemos del amor,
al final de cada deseo,
pero ver a un amigo... que llora.
Comentarios
Envía preguntas, explicaciones y curiosidades sobre la letra
Forma parte de esta comunidad
Haz preguntas sobre idiomas, interactúa con más fans de Herman Van Veen y explora más allá de las letras.
Conoce a Letras AcademyRevisa nuestra guía de uso para hacer comentarios.
¿Enviar a la central de preguntas?
Tus preguntas podrán ser contestadas por profesores y alumnos de la plataforma.
Comprende mejor con esta clase: