Traducción generada automáticamente
Zingende doden
Herman Van Veen
Zingende doden
Op een avond om een uur of halfelf,
liep ik wat te wandelen met mezelf
en de mensen van een nette nieuwe wijk
zag ik zitten huis en huis
aan huis aan huis te kijk.
Uitgeteld en uitgezakt en uitgepraat
en ik dacht: als nu de wereld eens vergaat
is er niemand die het in de gaten heeft
want ze zitten aan de beeldbuis vastgekleefd.
De televisie staat nog aan
maar de wereld is vergaan.
Nu is het hier een poppenkraam
met dooien achter het raam.
Op een avond komt ons hele volkje om
niet door kwik of door vergif of door de bom,
maar door een slaapdrank die een vreemde mogendheid
over de beeldbuis en het avondblad verspreidt.
Er is een drank vol pessimisme in de maak
opportunisme daaraan toegvoegd naar smaak
en wat cynisme, ja, een korreltje of drie
en wat racisme na een borreltje of drie.
En als de wereld is vergaan
dan blijft de televisie aan
dan is het hier een poppenkraam
met dooien achter het raam.
Iedere woning is opeens een glazen kist
waar men het leven en de liefde niet meer mist
waar men geen plaat beluistert en geen boek meer leest
waar slechts gemompeld wordt: ik ben al geweest.
Daar is geen mens meer die nog ooit de straat opging
daar is geen vreugde meer en geen bewondering
daar is geen hartstocht meer en zelfs niet eens meer angst
daar hangt het spreekwoord: dood zijn duurt het langst.
En als de wereld is vergaan
dan blijft de televisie aan
dan is het hier een poppenkraam
met dooien achter het raam
Muertos cantantes
En una noche alrededor de las diez y media,
andaba paseando conmigo mismo,
y la gente de un barrio nuevo y ordenado
los vi sentados casa por casa,
mirando de casa en casa.
Agotados, desplomados y sin palabras,
y pensé: si el mundo se acabara ahora,
nadie se daría cuenta
porque están pegados a la pantalla.
La televisión sigue encendida,
pero el mundo se ha acabado.
Ahora aquí es un teatro de marionetas,
con muertos detrás de la ventana.
Una noche nuestro pueblo entero desaparece,
no por mercurio, veneno o bomba,
sino por una poción para dormir
que una extraña potencia
difunde por la pantalla y el periódico.
Hay una bebida llena de pesimismo en proceso,
oportunismo añadido a gusto,
y un poco de cinismo, sí, unas tres pizcas,
y algo de racismo después de unas copas.
Y si el mundo se ha acabado,
la televisión sigue encendida,
aquí es un teatro de marionetas,
con muertos detrás de la ventana.
Cada casa se convierte de repente en un ataúd de cristal,
donde ya no se extraña la vida ni el amor,
donde no se escucha música ni se lee un libro,
donde solo se murmura: ya he pasado.
Ya no hay nadie que salga a la calle,
ya no hay alegría ni admiración,
ya no hay pasión ni siquiera miedo,
ahí cuelga el dicho: estar muerto dura más.
Y si el mundo se ha acabado,
la televisión sigue encendida,
aquí es un teatro de marionetas,
con muertos detrás de la ventana.
Comentarios
Envía preguntas, explicaciones y curiosidades sobre la letra
Forma parte de esta comunidad
Haz preguntas sobre idiomas, interactúa con más fans de Herman Van Veen y explora más allá de las letras.
Conoce a Letras AcademyRevisa nuestra guía de uso para hacer comentarios.
¿Enviar a la central de preguntas?
Tus preguntas podrán ser contestadas por profesores y alumnos de la plataforma.
Comprende mejor con esta clase: