Traducción generada automáticamente
De sociale dienst
Vincent Bijlo
De sociale dienst
Ik moet zien rond te komen van een nog steeds niet aan het minimum gekoppelde uitkering, als ik die tenminste krijg
Ik ben vanmorgen naar het gebouw van de Sociale Dienst geweest om die uitkering aan te vragen, dat gebouw bevindt zich overigens aan de Willem Dreeslaan. Ik kwam daar binnen, liep eerst langs de receptie, daar zat een man achter kogelvrij glas, alsof een uitkeringsgerechtigde bij machte zou zijn om een pistool te betalen. Bij die gepantserde man moest ik allerlei formulieren inleveren die ik van tevoren thuis al had ingevuld. Daar stonden vragen op als: Wat voor werk zou u graag willen doen? Acht u zichzelf arbeidsgeschikt? Heeft u al eens een baantje gehad. Ja, als kind een racebaantje, maar dat schrijf je natuurlijk niet op. Ik leverde braaf mijn stapeltje papieren in en schrok me bijkans arbeidsongeschikt van de van machtswellust druipende vraag van de ambtenaar: "Uw nummer?" Och jezus, mijn nummer vergeten op te schrijven. '7504,' stamelde ik, of was dat mijn pincode? Nee, mijn pincode was 0457, of toch 75.. ? De man schudde minachtend zijn hoofd, noteerde op mijn formulier 0000 en verwees mij door naar de wachtkamer van de ambtenaar die over mijn uitkering ging
Ik kwam die wachtkamer binnen en werd meteen getroffen door het illustere gezelschap dat daar bijeen was. Bij de deur zat een werkloze timmerman, zijn moker uitdagend op de stoel naast hem, dit om te bewijzen dat hij nog best een heel aardig stukje kon timmeren. Tegenover hem zat een overspannen leraar Duits die met een duizelingwekkende snelheid alle voorzetsels in alle naamvallen door de kamer liet rollen: 'Mit nach nebst samst bei...' Dan was er nog een slijter, compleet met kegel en kater, een werkloze hoer, binnen haar beroepsgroep was namelijk een enorme strijd uitgebroken tussen de horizontalen en de verticalen en de verticalen hadden uiteindelijk gewonnen. Zij was evenwel nog van het oude slag: rugslag. In de hoek zat een arbeidsongeschikte chirurg met de ziekte van Parkinson. Openhartoperaties werden bij de man steevast blindedarmamputaties. En last but not least was daar nog een ontslagen hotelkok die te veel van zijn eigen chili con carne had gegeten en dientengevolge nu winden uit uiteenlopende richtingen liet
Ik zat daar zo'n beetje te wachten tot ik opeens ruw werd opgeschrikt door geschreeuw dat uit een belendend vertrek kwam. Daar lag ongetwijfeld iemand op de sociale verzekeringsbank, met een uitkeringstrekkertje aan zijn hoofd en twee aan zijn voeten, ik denk dat de man verlenging had aangevraagd
Ondertussen zat ik mijn lijstje door te nemen met zaken die ik voor de ambtenaar van de Sociale Dienst moest meenemen. Rijbewijs. Ja, dat was een beetje een probleem. Ik heb namelijk mijn groot rijbewijs en dat ging niet door de deur. Paspoort, paste niet door de poort, bovendien niet zo'n betrouwbaar bewijsstuk dat je echt Vincent Robert Bijlo bent. Laatste giroafschrift. Dat had ik dan wel, dat was overigens ook mijn enige giroafschrift
Sofinummer. Ik wist niet eens dat ik een sofinummer had, dus ik dacht: Dan doe ik maar weer gewoon 0000, voor de sofi ben je toch een nummer, het maakt absoluut niet uit welk
Tandenborstel, bord, lepel, mes, vork, mok, dit alles s.v.p. voorzien van pleistertjes met daarop uw sofinummer
Nou, ik had alles behalve mijn rijbewijs en mijn paspoort, maar dat betekende wel dat ik formeel niet bestond. Zou iemand die formeel niet bestaat wel recht hebben op een uitkering? vroeg ik mij af en ik werd in mijn gepeins onderbroken doordat iedereen opstond en de wachtkamer uitschuifelde. Ik er achteraan. We gingen door een lage gang, de gang kwam uit op een stalen deur, de deur ging langzaam krakend open en wij betraden een soort van klaslokaal. We kregen nu een video te zien over wat we wel en niet met onze uitkering mochten doen en de taal daarin was zo kinderachtig, dat zelfs de timmerman zich zwaar onderschat voelde
"Uw uitkering zal op de laatste dinsdag van de maan aan u worden verstrekt", kwijlde het apparaat met de vreselijke stem van Vara's Letty Kosterman. Laatste dinsdag van de maand? Nou, mooi niet. Ik pakte mijn Succes-agenda er even bij, checkte het even er verdomd, alleen al dit jaar zijn er drie maanden waarin helemaal geen laatste dinsdag zit. Zo word je dus gepakt als uitkeringsgerechtigde zijnde. De timmerman voelde dit blijkbaar ook zo, want hij pakte zijm moker en begon wild op het televisiescherm in te slaan
Ah, daar had je de ambtenaar die over onze uitkeringen ging. Hij zei tegen de timmerman, dat het soms nog best moeilijk is om je er bij neer te leggen bij bepaalde situaties; de hoer was het hier helemaal mee eens
We kregen nu individuele begeleiding. De ambtenaar kwam al onze tafeltjes persoonlijk langs om de laatste hand aan de bureaucratische beslommeringen te leggen, alvorens wij het paradijs der uitkeringsgerechtigden zouden betreden. Daar kwam hij al op mijn tafeltje afgebeend
Nee, rijbewijs en paspoort had ik niet. Ik kon niet bewijzen dat ik bestond. "Nou, meneer Bijlo, dan gaat het hele feest mooi niet door, hahaha." "Ja maar, ik besta wel, ik zit hier toch, ik besta!" "Nee, jongen, je denkt dat je bestaat" "Sorry, meneer, misschien mag ik even, volgens mij is het: ik denk, dus ik besta" "Ah, meneer Bijlo is filosoof, nee, daar is helemaal geen werk meer voor. Kijk, zo werkt het natuurlijk niet. Ik denk, dus ik besta. Dat zou betekenen dat 10 miljoen van de 15 miljoen Nederlanders niet zouden bestaan, en dan zou het nieuwe paspoort ook niet nodig zijn. Zonder geldige legitimatie heeft niemand, en ik herhaal niemand, recht op een uitkering. Anders kunnen we de illegale Achmed Ben Joessoef ook wel met een paar dikke flappen naar huis sturen" "Wat heeft u tegen Achmed Ben Joessoef?" "Niks, niks, prima kerel, maar hij bestaat niet"
Ik stond maar op. Hoe bestaat het, dacht ik, dat ik niet bestond. Terwijl de penetrante geur van mijn angstzweet toch tot diep in de man zijn neusgaten moet zijn doorgedrongen. Moedeloos en platzak verliet ik het pand. Van mijn laatste dubbeltje kocht ik een felgroene kauwgombal. Treurig kauwend slofte ik door de stad op weg naar mijn eerste sollicitatie
El departamento social
Tengo que arreglármelas con una prestación que aún no alcanza el mínimo, si es que la recibo
Esta mañana fui al edificio del Departamento Social para solicitar esa prestación, que por cierto está en la Avenida Willem Drees. Entré, pasé primero por la recepción, donde había un hombre detrás de un cristal a prueba de balas, como si un beneficiario de prestaciones pudiera pagar una pistola. A ese hombre blindado tuve que entregarle varios formularios que ya había completado en casa. Había preguntas como: ¿Qué trabajo te gustaría hacer? ¿Te consideras apto para trabajar? ¿Has tenido algún trabajo antes? Sí, de niño tenía un autito de carrera, pero eso no se escribe, por supuesto. Entregué obedientemente mi montón de papeles y casi me quedé incapacitado por el deseo de poder del funcionario: '¿Tu número?' Oh, Jesús, olvidé anotar mi número. '7504', balbuceé, ¿o era mi código PIN? No, mi código PIN era 0457, o quizás 75... El hombre sacudió despectivamente la cabeza, anotó en mi formulario 0000 y me remitió a la sala de espera del funcionario a cargo de mi prestación
Entré en esa sala de espera y me sorprendió el ilustre grupo que estaba allí reunido. Junto a la puerta había un carpintero desempleado, desafiante con su mazo en la silla junto a él, para demostrar que aún podía trabajar la madera. Frente a él estaba un profesor de alemán sobrecargado que hacía rodar a toda velocidad todas las preposiciones en todos los casos por la habitación: 'Mit nach nebst samst bei...' Luego estaba un licorista, completo con resaca y resaca, una prostituta desempleada, ya que había estallado una gran lucha entre los horizontales y los verticales en su gremio y los verticales habían ganado. Sin embargo, ella seguía siendo del viejo estilo: de espaldas. En la esquina había un cirujano incapacitado con la enfermedad de Parkinson. Las cirugías a corazón abierto siempre terminaban siendo apendicectomías en el hombre. Y por último, pero no menos importante, estaba un chef de hotel despedido que había comido demasiado de su propio chili con carne y, como resultado, ahora dejaba escapar flatulencias en diferentes direcciones
Estaba allí esperando cuando de repente fui sobresaltado por los gritos que venían de una habitación contigua. Seguramente había alguien en el banco de la seguridad social, con un receptor de prestaciones en la cabeza y dos en los pies, supongo que había solicitado una extensión
Mientras tanto, revisaba mi lista de cosas que debía llevar al funcionario del Departamento Social. Licencia de conducir. Sí, ese era un problema. Tengo mi licencia de conducir grande y no cabía por la puerta. Pasaporte, no cabía por la puerta, además no era una prueba confiable de que realmente eras Vincent Robert Bijlo. Último extracto bancario. Eso sí lo tenía, de hecho era mi único extracto bancario
Número de seguro social. Ni siquiera sabía que tenía un número de seguro social, así que pensé: Entonces simplemente pongo 0000, para el seguro social eres solo un número, no importa cuál
Cepillo de dientes, plato, cuchara, cuchillo, tenedor, taza, todo esto por favor con vendas con tu número de seguro social
Bueno, tenía todo excepto mi licencia de conducir y mi pasaporte, pero eso significaba que formalmente no existía. ¿Tendría derecho a una prestación alguien que formalmente no existe? me pregunté y fui interrumpido en mis pensamientos cuando todos se levantaron y salieron de la sala de espera. Yo detrás. Pasamos por un pasillo bajo, que terminaba en una puerta de acero, la puerta se abrió lentamente y entramos en una especie de aula. Ahora nos mostraron un video sobre lo que podíamos y no podíamos hacer con nuestra prestación y el lenguaje era tan infantil que incluso el carpintero se sintió gravemente subestimado
'Tu prestación se te entregará el último martes del mes', babeó la máquina con la horrible voz de Letty Kosterman de Vara. ¿Último martes del mes? Bueno, no. Saqué mi agenda de Éxito, lo revisé y maldición, solo este año hay tres meses en los que no hay un último martes. Así es como te atrapan siendo beneficiario de prestaciones. Aparentemente, el carpintero también lo sentía, porque agarró su mazo y comenzó a golpear salvajemente la pantalla de televisión
Ahí estaba el funcionario a cargo de nuestras prestaciones. Le dijo al carpintero que a veces es difícil resignarse a ciertas situaciones; la prostituta estaba completamente de acuerdo
Ahora recibimos orientación individual. El funcionario pasó por todas nuestras mesas personalmente para poner los toques finales a las complicaciones burocráticas, antes de que entráramos en el paraíso de los beneficiarios de prestaciones. Se acercó a mi mesa
No, no tenía licencia de conducir ni pasaporte. No podía demostrar que existía. 'Bueno, señor Bijlo, entonces la fiesta no continúa, jajaja'. 'Pero sí existo, ¡estoy aquí, existo!' 'No, muchacho, crees que existes' 'Perdón, señor, tal vez puedo decir algo, creo que es: pienso, luego existo' 'Ah, el señor Bijlo es filósofo, no, ya no hay trabajo para eso. Mira, así no funciona. Pienso, luego existo. Eso significaría que 10 millones de los 15 millones de neerlandeses no existirían, y entonces el nuevo pasaporte tampoco sería necesario. Sin una identificación válida, nadie, y repito, nadie, tiene derecho a una prestación. De lo contrario, podríamos enviar a casa al ilegal Achmed Ben Joessoef con unos cuantos billetes gordos' '¿Qué tienes contra Achmed Ben Joessoef?' 'Nada, nada, buen tipo, pero no existe'
Me levanté. ¿Cómo es posible, pensé, que no exista? Aunque el olor penetrante de mi sudor de miedo debe haber llegado hasta lo más profundo de las fosas nasales del hombre. Desanimado y sin un centavo, salí del edificio. Con mi último centavo compré una bola de chicle verde brillante. Masticando tristemente, caminé por la ciudad rumbo a mi primera entrevista de trabajo
Comentarios
Envía preguntas, explicaciones y curiosidades sobre la letra
Forma parte de esta comunidad
Haz preguntas sobre idiomas, interactúa con más fans de Vincent Bijlo y explora más allá de las letras.
Conoce a Letras AcademyRevisa nuestra guía de uso para hacer comentarios.
¿Enviar a la central de preguntas?
Tus preguntas podrán ser contestadas por profesores y alumnos de la plataforma.
Comprende mejor con esta clase: