Wijlen Wij

Fallecidos Nosotros

Wijlen Wij

¿Quién nos recuerda ahora nuestros pecados medio desvanecidos?Wie herinnert ons nu aan onze half vervaagde zonden?
Con los ojos bien abiertos, nunca volveremos a conciliar el sueñoMet ogen wijd geopend, zullen we de slaap nooit meer vatten
Las sombras nunca nos abandonaránDe schimmen zullen ons nimmer meer verlaten
En silencio vuelven a sangrar, nuestras antiguas y profundas heridasIn stilte zijn ze weer aan 't bloeden, onze oude en diepe wonden

Nuestra felicidad fue efímera; muchas noches oscurasOns geluk was van korte duur; menige zwarte nacht
Hemos pasado aquí bajo una cruz tristeHebben we hier doorgebracht onder een treurige kruis
En la ausencia de vida finalmente nos sentimos en casaIn de afwezigheid van leven voelden wij ons eindelijk thuis
¡Dios nos ayude, ahora que el viejo infierno nos espera de nuevo!God sta ons toch bij, nu de oude hel weer op ons wacht!

Fallecidos nosotros, malditos en nuestra existenciaWijlen wij, vervloekt in ons bestaan
Ten piedad de nosotros que languidecemos solitariosHeb meelij met ons die eenzaam verkwijnen
Palabras amargas de auto odio reflexionando, mientras nuestros cuerpos se desvanecenBittere woorden van zelfhaat mijmerend, terwijl onze lichamen vergaan

Fallecidos nosotros, incluso malditos en nuestra muerteWijlen wij, zelfs vervloekt in onze dood
Dejemos que la oscuridad nos abrace mientras la nada nos consumeLaat ons de duisternis omhelzen terwijl het niets ons verslindt
Juramos por nuestra alma corrupta: nunca quisimos nada más...We zweren het op onze verdorven ziel: iets anders hebben we nooit gewild...