Lost Umbrella

Verloren Paraplu

Lost Umbrella

Vertrek snel, smeek ik jeLeaving soon, pleading with you
Net voordat de regen me doorweektRight before the rain will soak me through
Nu weet ik, als er iets zo ver van mijn zicht is, kan ik het niet vasthouden, hoewel ik dat wildeNow I know, if there’s something so far from my view, I can’t hold it, though I wanted to
Ah, altijd, handen blijven druipen van de regenAh, always, hands stay dripping with rain
Nooit een gevoel gekregen van de dingen die ik moest onder ogen zienNever gained a sense of things I had to face
Wat ik ooit zou laten vallen, op een dagWhat I’d end up dropping someday

De manier waarop de motregen weet mijn ogen te doordrenken met zijn stroomThe way the drizzle knows to soak my eyes within its flow
Mijn adem is vochtig tot het mijn keel verstikt in zijn greepMy breath is dampened ‘till it chokes my throat within its hold
Nu om mijn leven te belasten met al deze vormloze dingen die ik vindNow just to burden my life with all these shapeless things I find
Lijkt het misschien wel goed, het is zo makkelijk in mijn hoofdSeems it might be alright, it’s so easy in my mind

Er is een schaamte dat ik niet gewoon kon onder ogen zienThere’s a shame that I could not just face
Dingen die wolken doen verschijnen in mijn blikThings that make clouds appear within my gaze
Ze schaduwen met de nevel van de regenThey shade with the haze of the rain
Ik wil gewoon ontsnappen, paraplu nog steeds omhoogI wanna just escape, umbrella still raised

DusSo

Vertrek snel, smeek ik jeLeaving soon, pleading with you
Net voordat de regen me doorweektRight before the rain will soak me through
Ze zouden me nog steeds kunnen proberen te doden terwijl ik geen zicht heb, en er is niets dat ik kan doenThey could still try to kill me while I have no view, and there’s nothing at all I can do
Loslaten kwam nooit, mijn handen blijven druipen van de regenLetting go never came, my hands stay dripping with rain
Nooit een gevoel gekregen van de dingen die ik moest onder ogen zienNever gained a sense of things I had to face
Wat ik ooit zou laten vallen, op een dagWhat I’d end up dropping someday

Ik ben alleen maar de tijd aan het verdoen en mijn handen aan het verdoven met ijsI'm only passing time and numbing my hands with ice
En ik hou niet van die zoetheid die ik nooit heb geprobeerdAnd I don’t like that sweet I never tried
Van diep van binnen, draai ik mijn ogen van het zicht van de rommel die ik buiten vindFrom deep inside, I turn my eyes from the sight of mess I find outside
Neem me alsjeblieft gewoon mee, ergens heenPlease just take me away, any place
Naar een plek waar een bloem nooit verwelktTo a place in which a flower never fades
In mijn hoofd, nooit wetend wat normaal is, nu hoor ik gewoon hoe mijn hart breektWithin my brain, never knowing what’s sane, now I hear just how my heart breaks

Die bittere regen die weet mijn ogen te doordrenken met zijn stroomThat bitter rain that knows to soak my eyes within its flow
Mijn vochtige adem is laag, slaat tegen mijn wangen terwijl ik gaMy dampened breath is low, beats against my cheeks as I go
Terwijl ik nog steeds geen begrip lijk te vinden in mijn hoofdWhile still not seeming to find an understanding in my mind
Zal ik proberen lijnen te vullen diep van binnen, waar mijn hart nog steeds verstopt isI will try filling lines deep inside my heart still hides

Voordat er meren van plassen ontstaan elke dagBefore forming lakes of puddles made every day
Laten we paraplu's omhoog houden terwijl we de wereld tegen de regen beschermenLet’s raise umbrellas as we shade the world from rain

HéHey

Vertrek snel, smeek ik jeLeaving soon, pleading with you
Net voordat de regen me doorweektRight before the rain will soak me through
Nu weet ik, als er iets zo ver van mijn zicht is, kan ik het niet vasthouden, hoewel ik dat wildeNow I know, if there’s something so far from my view, I can’t hold it, though I wanted to
Ah, altijd, handen blijven druipen van de regenAh, always, hands stay dripping with rain
Nooit een gevoel gekregen van de dingen die ik moest onder ogen zienNever gained a sense of things I had to face
Die dingen die ik hier ooit zou laten vallenThose things that I’d drop here someday

Vertrek snel, smeek ik jeLeaving soon, pleading with you
Net voordat de regen me doorweektRight before the rain will soak me through
Ze zouden me nog steeds kunnen proberen te doden terwijl ik geen zicht heb, en er is niets dat ik kan doenThey could still try to kill me while I have no view, and there’s nothing at all I can do
Loslaten kwam nooit, mijn handen blijven druipen van de regenLetting go never came, my hands stay dripping with rain
Ik wil een gevoel krijgen van de dingen die ik moest onder ogen zienWanna gain a sense of things I had to face
Wat ik ooit zou verliezen, op een dagWhat I’d end up losing someday

De manier waarop de motregen weet mijn ogen te doordrenken met zijn stroomThe way the drizzle knows to soak my eyes within its flow
Mijn adem is vochtig tot het mijn keel verstikt in zijn greepMy breath is dampened ‘till it chokes my throat within its hold
Toch lijk ik geen begrip te vinden in mijn hoofdStill, I'm not seeming to find an understanding in my mind
Het is allemaal van mij, alle schuld dat mijn gebroken hart gewoon zal stervenIt’s all mine, all the fault that my broken heart will just die