Traducción generada automáticamente
Mijn hoofd weer op je schouder
Willeke Alberti
Mijn hoofd weer op je schouder
't Leek zo mooi, sprak vanzelf, jij en ik, en zo moest het altijd blijven
Ons geluk kon niet stuk en de zon die zou voor ons eeuwig schijnen
Maar ineens wou je weg, 't ging zo vlug en wat bleef dat was een droom
Zo gaat het vaak om je heen, heel onverwacht ziet de een het niet meer zitten
De ander blijft, het huis is leeg, 's avonds laat vertelt de kamer zijn verhaal
Van hoe het was, wat ie zei, maar wat bleef dat is die droom
refren':
Mijn hoofd weer op je schouder, je handen spelen met m'n haar
We zijn dan wel wat ouder maar toch weer even bij elkaar
Mijn hoofd weer op je schouder, je handen spelen met m'n haar
We zijn dan wel wat ouder maar toch weer even bij elkaar
Het geluk is net een bloem, plukt hem af, hoopt dat ie zal blijven bloeien
Je neemt 'm mee in je hand, veel te vast, want je wilt 'm niet verliezen
Maar na een dag in een vaas valt ie uit en wat blijft dat is die droom
Die lege plek in je huis, in je hart, denkt dat ie niet terug zal komen
En je zegt: slijt wel weg, gaat voorbij, en je probeert het te vergeten
's Avonds laat, telefoon, "ja, met mij, ik kom terug voor onze droom
refren'
Mi cabeza de nuevo en tu hombro
Parecía tan hermoso, obvio, tú y yo, y así debía ser siempre
Nuestra felicidad era inquebrantable y el sol brillaría eternamente para nosotros
Pero de repente querías irte, fue tan rápido y lo que quedó fue un sueño
Así suele ser a tu alrededor, muy inesperado, uno ya no lo ve
El otro se queda, la casa está vacía, tarde en la noche la habitación cuenta su historia
De cómo era, lo que dijo, pero lo que quedó fue ese sueño
Estribillo:
Mi cabeza de nuevo en tu hombro, tus manos jugando con mi cabello
Aunque estemos un poco más viejos, aún así juntos por un momento
Mi cabeza de nuevo en tu hombro, tus manos jugando con mi cabello
Aunque estemos un poco más viejos, aún así juntos por un momento
La felicidad es como una flor, la arrancas, esperando que siga floreciendo
La llevas en tu mano, demasiado apretada, porque no quieres perderla
Pero después de un día en un jarrón se marchita y lo que queda es ese sueño
Ese espacio vacío en tu casa, en tu corazón, piensas que no volverá
Y dices: se desvanecerá, pasará, intentas olvidarlo
Tarde en la noche, teléfono,
Comentarios
Envía preguntas, explicaciones y curiosidades sobre la letra
Forma parte de esta comunidad
Haz preguntas sobre idiomas, interactúa con más fans de Willeke Alberti y explora más allá de las letras.
Conoce a Letras AcademyRevisa nuestra guía de uso para hacer comentarios.
¿Enviar a la central de preguntas?
Tus preguntas podrán ser contestadas por profesores y alumnos de la plataforma.
Comprende mejor con esta clase: