De zomer van 1910

El verano de 1910

De zomer van 1910

Ella recuerda las rosasZij herinnert zich nog de rozen
Las rosas a lo largo del camino, y también recuerdaDe rozen langs het pad, en ook weet zij nog
Que había elegido una rosa rojaDat z' een rode roos had gekozen
Que combinaba tan bien con su muselina blancaDie kleurde zo mooi bij haar wit mousseline

Ella era tan joven, tan terriblemente jovenZe was nog zo jong, zo verschrikkelijk jong
En ese verano de 1910In die zomer van 1910

Ella recuerda sus ojosZij herinnert zich nog z'n ogen
Su boca y el gesto de su manoZ'n mond en het gebaar van z'n hand
Cuando se despidió de ella para siempreToen hij van haar voorgoed heeft afscheid genomen
Y que nunca más lo vería, no nunca másEn dat zij hem nooit meer, nee nooit meer zou zien

Ella era tan joven, tan terriblemente jovenZe was nog zo jong, zo verschrikkelijk jong
En ese verano de 1910In die zomer van 1910

Ese día ha pasado y ese verano ha desaparecidoDie dag is voorbij en die zomer vergaan
Irremediablemente, irremediablementeOnherroepelijk, onherroepelijk
Sin embargo, ese recuerdo ha perduradoToch is die herinnering blijven bestaan
Inmutable, inmutableOnveranderlijk, onveranderlijk
Las rosas aún florecen a lo largo del caminoDe rozen die bloeien nog steeds lang het pad
Donde lo vio por última vezWaar ze hem voor het laatst heeft ontmoet
Ese día veraniego se ha petrificado en una imagenDie zomerse dag is verstard tot een beeld
Que permanece en su memoria para siempre, para siempreDat haar bijblijft voor altijd, voorgoed

Los años han pasadoDie jaren zijn vervlogen
Esa imagen no la olvida, oh, y cada vez que la veDat beeld vergeet ze niet, ach, en steeds als zij het ziet
Las lágrimas vienen a sus ojosKomen tranen in haar ogen
Porque sin piedad le muestra:Omdat het genaad'loos aan haar laat zien:

Nunca más estarás triste, pero tampoco enamoradaJe wordt nooit meer bedroefd, maar ook nooit meer verliefd
Nunca más joven como en 1910Nooit meer jong als in 1910