Traducción generada automáticamente
Josefien
Wim Sonneveld
Josefien
De bakkersdochter van de hoek die mocht zich laten zien
Zij was de sexbom van de buurt en heette Josefien
Ik was nog jong, in vuur en vlam schreef ik haar een sonnet
Maar zo poetisch was ze niet, ze nam de benen met
Een heer in de textiel
In zijn automobiel
Oh Josefien, Josefien, Josefien
Ik was pas zeventien
Toen heb ik jou Josefien, Josefien, Josefien
Voor d'eerste keer gezien
Mijn moeder vond jou een lellebel
En heel misschien Josefien, Josefien was jij dat wel
Maar jij bracht mij van de wijs
En bovendien, leek de buurt in enen op Parijs
Als jij passeerde, oh Josefien
Maar ach de heer in de textiel die was ook niet je dat
Zij wist diep in haar hart dat zij meer mogelijkheden had
Ze kocht een kaartje naar Perijs en een blote japon
En had al gauw tien rijke lui waar zij uit kiezen kon
Zij koos een miljonair
Van vijfentachtig jair
Oh Josefien, Josefien, Josefien
Dat was niet stom gezien
Jij was al gauw in de rouw Josefien
Met een miljoen of tien
Mijn moeder vond jou een lellebel
Maar koppie koppie Josefien dat had je wel
Liet jij je bij tijd en wijle eens even zien
Gingen alle heren voor de bijl
Nou, kun je nagaan, oh Josefien
Ik zag laatst een enorm jacht, het was in St. Tropez
Net reed er een chauffeur voor in een meterslange slee
Ik zag dat de bemanning in de houding sprong en daar
Kwam Josefien naar buiten met een knul met zulk lang haar
Ik zei: "Dag Josefien"
"Ken jij mij nog misschien"
En toen zei jij Josefien, Josefien
"Ik heb jou meer gezien
Voila, bien sur, het is Wim, het is Wim
Maar niet meer zeventien
Jouw mama vond mij een lellebel
En entre nous mon petit mon chou dat ben ik wel
Ik ben liever een lellebel in St. Tropez
Dan een drel in Zandvoort aan de Zee
Een beetje koppie koppie kan geen kwaad
Want anders liep ik nou nog in de Kalverstraat
Doe ze de groeten van Josefien"
Josefina
La hija del panadero de la esquina podía dejarse ver
Ella era la bomba sexy del barrio y se llamaba Josefina
Yo era joven, ardiente, le escribí un soneto
Pero ella no era tan poética, se fue con
Un caballero en la textil
En su automóvil
Oh Josefina, Josefina, Josefina
Yo solo tenía diecisiete años
Cuando te vi por primera vez, Josefina, Josefina, Josefina
Mi madre te consideraba una zorra
Y tal vez, Josefina, Josefina, lo eras
Pero me confundiste
Y de repente, el barrio parecía París
Cuando pasabas, oh Josefina
Pero oh, el caballero de la textil tampoco era gran cosa
Ella sabía en su corazón que tenía más posibilidades
Compró un boleto a París y un vestido escotado
Y pronto tenía diez ricos pretendientes entre los que elegir
Escogió a un millonario
De ochenta y cinco años
Oh Josefina, Josefina, Josefina
No fue una mala elección
Pronto estabas de luto, Josefina
Con un millón o diez
Mi madre te consideraba una zorra
Pero tenías cabeza, Josefina
Cuando te dejabas ver de vez en cuando
Todos los caballeros caían rendidos
Ya ves, oh Josefina
Vi recientemente un yate enorme, estaba en St. Tropez
Un chofer estaba esperando en un auto largo
Vi a la tripulación ponerse en posición y ahí
Apareció Josefina con un chico de cabello largo
Le dije: "Hola Josefina"
"¿Todavía me recuerdas quizás?"
Y entonces dijiste Josefina, Josefina
"Te he visto más veces
Voilà, bien sûr, es Wim, es Wim
Pero ya no tienes diecisiete
Tu mamá me consideraba una zorra
Y entre nosotros, mi pequeño, eso soy
Prefiero ser una zorra en St. Tropez
Que una tonta en Zandvoort en el mar
Un poco de cabeza no hace daño
Porque si no, seguiría caminando por la Kalverstraat
Saluda de mi parte a Josefina
Comentarios
Envía preguntas, explicaciones y curiosidades sobre la letra
Forma parte de esta comunidad
Haz preguntas sobre idiomas, interactúa con más fans de Wim Sonneveld y explora más allá de las letras.
Conoce a Letras AcademyRevisa nuestra guía de uso para hacer comentarios.
¿Enviar a la central de preguntas?
Tus preguntas podrán ser contestadas por profesores y alumnos de la plataforma.
Comprende mejor con esta clase: