Mala Amarela

Gele Koffer

Mala Amarela

Het was 4:30, het was net iets voorbijEra 4:30, passava um pouquinho
En een vaag licht scheurde de duisternisE um fosco clarinho rasgava o varjão
Het was de nachttrein, die kwam aanrijdenEra o trem noturno, que vinha apontando
En al snel stopte bij het oude stationE logo parando na velha estação

Mijn lichaam trilde, mijn ogen vol met tranenMeu corpo tremia, meus olhos molhados
Mijn vader naast me en de koffer op de grondO meu pai do lado e a mala no chão
Ik kuste zijn gezicht en zei op dat momentBeijei o seu rosto e disse na hora
De wereld daarbuiten wacht op me, papO mundo lá fora me espera, paizão

Ik stapte in de wagon, rende naar het raamEntrei no vagão, corri pra janela
En de gele koffer van de oude pakte ikE a mala amarela do velho catei
De trein vertrok, schokte heftigO trem deu partida, soqueou bruscamente
En daar, opnieuw kuste ik zijn handE ali, novamente sua mão eu beijei

Een stukje verderop zag ik mijn huisjeUm pouco pra adiante vi minha casinha
En mijn moeder stond bij de deur te wachtenE a minha mãezinha de pé no portão
Ze zag me niet en van de trein in volle vaartEla não me viu e do trem na corrida
Hoorde ik de blaffen van de oude SultanOuvi as latidas do velho sultão

Een zekere heer van de stoel naast meUm certo senhor da poltrona vizinha
Zei dat hij uit het Paranazão kwamDizia que vinha do Paranazão
En hij zei ook op een beleefde manierE disse também num jeito cortês
Het is de eerste keer dat ik het platteland verlaatÉ a primeira vez que deixo o sertão

Ik vroeg om zijn advies en hij zeiPedi seu conselho e ele me disse
Jongeman, de ouderdom is erg zwaarSeu moço a velhice é dura demais
Ik ben veel ouder en kan je adviserenEu sou bem mais velho e posso aconselhar
Het is moeilijk om ver van je ouders te zijnÉ duro ficar distante dos pais

Ik ben nooit vergeten wat de oude man zeiEu nunca esqueci o que o velho falou
De tijd verstreek en ik keerde terug naar huisO tempo passou e pra casa voltei
Wie ver weg is, raakt nooit gewendQuem fica distante jamais se conforma
Daar op het perron zag ik mijn oudersLá na plataforma meus pais avistei

Ik stapte ontroerd uit, omhelsde hem en haarDesci comovido, abracei ele e ela
En de gele koffer, mijn kind, zag ik niet meerE a mala amarela meu filho eu não vi
Mijn vader, geloof de woorden van een manMeu pai, acredite na fala de um homem
Om niet te verhongeren, heb ik de koffer verkochtPra não passar fome a mala eu vendi

Wat jammer, wat jammer, het was mijn herinneringQue pena, que pena, era minha lembrança
Die ik als erfstuk van je grootvader meebrachtQue eu trouxe de herança do seu avô
Maar laat maar zitten, ik zal het vergetenMas deixa pra lá, eu vou esquecer
De erfenis ben jij en jij bent al terug.A herança é você e você já voltou