Introspectie

Introspección

Introspectie

Ahora que el otoño frío como dios en vértebras y raíces navegaNu de herfst koud als god in nekwervels en wortels vaart
Soy desmantelado, no hay refugio.Word ik ontmanteld, is er geen vindplaats.
En mi casa construida al revés de corchoIn mijn ondersteboven gebouwd huis van kurk
Revuelvo enfermo y embrujadoScharrel ik broedziek en betoverd
Y no conozco otra graciaEn ken geen andere genade
Que el vampiro que abre mis arterias.Dan de vampier die mijn slagaders opent.

Temeroso, de patas membranosas en esta agua fuerteBevreesd, vliespotig op dit sterk water
Que guarda el olor a cabello humano quemadoDat de geur van verbrand mensehaar
Y antiguas cópulas,En oude paringen bewaart,
Arriesgo mi cuello. Burbuja de aire y fuego corrienteWaag ik mijn hals. Luchtbel en lopend vuur
Me mantienen a flote. Una cola de peine ardienteHouden mij drijvend. Een brandende kamstaart
En lo profundo mi espía.In de diepte mijn verspieder.

Mi casa, volteada de nuevo con escobasMijn weer met bezemen gekeerd huis
Tiembla de recuerdos. El hueso del cráneo cierra sus costuras más apretadasBeeft van heugenis.Schedelbeen sluit zijn naden hecter
Y se petrifica. Duermo sobre clavosEn versteent. Ik slaap op spijkers
Desnudo, hueco en la cabeza y listoNaakt , holhoofdig en gereed