Elämää Juoksuhaudoissa

Leven in de Loopgraven

Elämää Juoksuhaudoissa

Toen onze wegen ons naar de strijd leidden,Taistoihin tiemme kun toi,
Waar alleen het gezang van kogels weerklonk,Missä luotien laulu vain soi,
Wisten we niet, toen we vertrokken,Emme tienneet, kun läksimme silloin,
Wie ooit terug kan komen.Kuka joskus palata voi.
Het leven hier in de loopgraven isElo tää juoksuhaudoissa on
Voor ons slechts een bevel van het lot,Meille käskynä vain kohtalon,
En misschien is ons padJa kenties matkamme määrä
Om te verdwijnen in de chaos van de oorlog.Sodan melskeeseen kadota on.
Wanneer de nacht aanbreekt op de strijdvelden,Kun saapuu yö kentille taistojen,
Heerst de stilte 's nachts in de loopgraven.On hiljaisuus yöllä juoksuhautojen.
De hoofden van de vermoeide soldaten zinken,Jo painuu päät sotilain uupuvain,
In hun kuilen kunnen de mannen nu even rustig wegdommelen.Kuopissaan miehet nyt saa rauhassa hetken uinahtaa.

De dag is al in de nacht veranderd,Päivä kun yöks' vaihtui jo,
Er kwam een klein moment van rust.Tuli levoksi pien' tuokio.
Iedereen is in slaap gevallen,Ovat unehen vaipuneet kaikki,
Waar de warmte van het vuur hen omarmt.Missä lämmön suo nuotio.
Ik denk alleen maar aan jou,Minä sinua vain muistelen,
Ik zie nog een traan op je wang,Näen poskellas viel' kyyneleen,
Als ik op het strijdveld zou blijven,Jos taiston kentälle jäisin
Is jouw afbeelding de laatste.Sinun kuvasi on viimeinen.
Een man alleen is wakker en herinnert zich,Mies yksin vain valveillaan muistelee,
En zijn gedachten dwalen ver weg naar huis.Ja aatokset kauas kotiin harhailee.
Nu waakt moeder daar waarschijnlijk nog,Nyt varmaankin äiti siell' valvoo viel'
Zuchtend en biddend voor haar geliefde kind.Huokaillen ja rukoillen puolesta rakkaan lapsosen.