The Lullaby Of Loneliness

Het Wiegelied van Eenzaamheid

The Lullaby Of Loneliness

Ik ben alleen met wat er nog over is van mijn levenI'm alone with what's left of my life
Terwijl de Maan de nacht snijdt als een mesWhile the Moon cuts the night like a knife
Ik ben uitgehongerd als de zucht van de sterrenI am starved as the sigh of the stars

Jij bent de puls in het ritme van de urenYou're the pulse in the rhythm of the hours
Veranderd in jaren maar de nacht eindigt nooitTurned to years but the night never ends
Jij geneest me, je opent de wonden weerYou heal me you open the wounds again
En elke belofte van de dageraadAnd any promise of dawn of day

Is zo ver, zo ver wegIs so far so far away
Het wiegelied van eenzaamheidThe lullaby of loneliness
Het wiegelied van eenzaamheidThe lullaby of loneliness
Gewoon een ziek klein trucje van het lichtJust a sick little trick of the light
Gewoon de Maan die koud rolt door de lippen van de nachtJust the Moon rolling cold through the lips of the night
Gewoon een fluistering als rook op de tongJust a whisper like smoke on the tongue

Stervende woorden van een verre ZonDying words of a distant Sun
Gewoon het gemurmel van vuur in de aderJust the murmur of fire in the vein
Gewoon het draaien van de tijd aan zijn ketenJust the winding of time on its chain
Gewoon de schaduwen, de verlangens, de diepteJust the shadows the longing the deep
Van jouw lied, maar het brengt me geen slaapOf your song but it won't bring me sleep

Het wiegelied van eenzaamheidThe lullaby of loneliness
Het wiegelied van eenzaamheidThe lullaby of loneliness
De nacht draagt jouw gezichtThe night wears your face
De nacht draagt jouw gezichtThe night wears your face