Der Scharlachrote Tod

De Scharlaken Rode Dood

Der Scharlachrote Tod

De Scharlaken Rode DoodDer Scharlachrote Tod

Hij hijgt, zich met moeite voort slependKeuchend, sich mit Trägheit schleppend
Nadert de rode doodNähert sich der rote Tod
Grijnzend, zijn verrotting likkendGrinsend, seine Fäulnis leckend
Hunkert hij naar het bloed van zijn slachtoffersLechzt er nach der Opfer Blut
Niemand kan hem zien naderenNiemand kann ich kommen sehen
Joden, Christenen, allemaal gelijk.Juden, Christen, alle gleich.
Geen enkele zal hem ooit ontkomenKeiner wird ihm je entkommen
Iedereen haalt hij in zijn rijk!Alle holt er in sein Reich !

Schreeuwend en zich wringend kronkelenSchreiend und sich würgend winden
Slachtoffers vinden nu hun doodOpfer ihren Tod nun finden
De Rode zit op de dodenhoopDer Rote sitz auf der Totenschar
De pokken moorden wonderbaar!Die Pocken morden wunderbar !

Zonder genade, schreeuwend lachendOhne Gnade, schreiend lachend
Grijpt hij zijn slachtoffers vastEr sich seine Opfer greift
Niemand kan hem ooit ontkomenNiemand kann ihm je entkommen
Zijn vork heet doodrood!Seine Forke totrot heißt !
Want na de dood komt er geen hiernamaalsDenn nach dem Tode kommt kein Jenseits
De Rode houdt de zielen vastDer Rote hält die Seelen fest
Zijn broeders niet minder bloederigSeine Brüder nicht weniger blutig
Hun namen zijn Verrotting en Pest!Ihre Namen Fäulnis und Pest !