Traducción generada automáticamente

Geen Onvertogen Woord
Acda En De Munnik
Geen Onvertogen Woord
Toen alles hem uiteindelijk was afgepakt
En iedereen 'm bijna was vergeten
Zat hij alleen maar zwijgend onderuit gezakt
In de stoel waarin m'n oma, tot ze doodging, had gezeten
De man die heel z'n leven onverstoord met de deur en woorden had gesmeten
Was niets meer dan een bleke figurant en leek daarmee akkoord
Zelfs nu z'n lijf 't af liet weten, klonk geen protest
Er viel geen onvertogen woord
Ooit trilden de muren van zijn stem
Was 't getier niet te beschrijven
'k Probeerde uit z'n buurt te blijven
Ik was bang voor hem
Die opa, met z'n vlammende betoog om politiek en grootheidswaan
Een luidruchtig demagoog, zelfingenomen, zelfvoldaan
En als 'ie merkte dat je loog, bleef dan maar bij hem vandaan
De man die, om een vuiltje in z'n oog, kon razen of de wereld zou vergaan
Uitgewoed, stond voorgoed, voor altijd op z'n plaats gezet
Te bang om nog te vloeken, te trots voor een gebed
Alles wat 'm dierbaar was werd afgepakt
Of ingeruild voor ouwemannen kwalen
Alleen tussen z'n oren bleef de boel intakt
Wreed genoeg, hij had geleefd en moest nu tot z'n dood betalen
't Duurde al met al een eeuwigheid voor hij stierf
Maar in z'n (??)finale heeft hij z'n onrust eenmaal nog vermoord
Hij moest 't even kwijt
God, eindelijk komt u me halen, ik was al klaar
't Werd vedomme wel 'ns tijd
Sin una palabra fuera de lugar
Cuando finalmente todo le fue arrebatado
Y casi todos lo habían olvidado
Él solo estaba sentado en silencio
En la silla en la que mi abuela, hasta que murió, solía estar
El hombre que toda su vida había lanzado puertas y palabras sin inmutarse
No era más que un pálido figurante y parecía aceptarlo
Incluso ahora que su cuerpo le fallaba, no se escuchaba protesta
No hubo una sola palabra fuera de lugar
Una vez temblaban las paredes con su voz
Su furia era indescriptible
Trataba de mantenerme alejado de él
Me daba miedo
Ese abuelo, con su inflamado discurso sobre política y megalomanía
Un demagogo ruidoso, engreído, satisfecho de sí mismo
Y si notaba que mentías, mejor mantenerte lejos de él
El hombre que, por un mote en su ojo, podía enfurecer como si el mundo se fuera a acabar
Agotado, quedó para siempre, para siempre en su lugar
Demasiado asustado para maldecir, demasiado orgulloso para rezar
Todo lo que le importaba le fue arrebatado
O cambiado por las dolencias de la vejez
Solo en su mente todo permanecía intacto
De manera cruel, había vivido y ahora debía pagar con su muerte
Tomó una eternidad antes de que finalmente muriera
Pero en su final, una vez más mató su inquietud
Tenía que desahogarse
Dios, finalmente ven a llevarme, ya estoy listo
Ya era hora, maldita sea



Comentarios
Envía preguntas, explicaciones y curiosidades sobre la letra
Forma parte de esta comunidad
Haz preguntas sobre idiomas, interactúa con más fans de Acda En De Munnik y explora más allá de las letras.
Conoce a Letras AcademyRevisa nuestra guía de uso para hacer comentarios.
¿Enviar a la central de preguntas?
Tus preguntas podrán ser contestadas por profesores y alumnos de la plataforma.
Comprende mejor con esta clase: