Kahve Gözlüm

My Coffee-Eyed One

Kahve Gözlüm

Poem:Şiir:
Our path has come to an end, my coffee-eyed one..Yolumuz buraya kadarmış be kahve gözlüm..
Now like a river flowing backwards, like a city in ruins, like a poem written on water, forget my name..Artık tersine akan bir nehir gibi, yıkılmış bir şehir gibi, suya yazılmış bir şiir gibi adımı unut..
In the emptiness of loneliness, in the dimness of nights, after the loneliness, know that hope is worthless, not hoping my coffee-eyed one..Yalnızlığın boşluğunda, gecelerin loşluğunda, sensizliğin sonrasında bilki bilki beş para etmiyor umut etmiyor be kahve gözlüm..
We lived this love wrongly, broken and shattered, we retired early from this love..Yalan yanlış, kırık dökük yaşadık biz bu aşkı, erken emekli olduk biz bu sevdadan..
Our hopes always narrowly missed, we scored own goals, we were such amateur gardeners, we withered our roses before they bloomed, withered them my coffee-eyed one..Biliyorsun hep direkten döndü umutlarımız, hep kendi kalemize attik gollerimizi, ne acemi bahçıvanmışız meğer ikimiz açmadan soldurduk güllerimizi açmadan soldurduk be kahve gözlüm..
Now my heart is the target of unhappiness.. crushed my hopes like a millstone..Şimdi yüreğim mutsuzluğun hedef tahtasi.. bir değirmen taşı gibi ezip geçti umutlarım..
This giant loneliness no longer fits in the streets.. these Saturdays, these Saturdays, one day I know they will kill me..Sokaklara sığmıyor artık bu dev yalnızlık.. bu cumartesiler bu cumartesiler birgün beni öldürecek biliyorum..
My poems scream for you against my will, but the spoiled regrets are not enough for this love that has taken its last shot..Çığlık çığlığa şiirlerim seni istiyor bana inat ama son kurşunu yemiş bu sevdaya yetmiyor şımarık pişmanlıklar..
This silence is now a chapter of rebellion.. my bitter laughter rebels against the seasons spent wastefully, against the escapes, the tides, against the tickets cut for our lives..Bir isyan faslidir şimdi bu suskunluk.. hovardaca harcanan mevsimlere, bu kaçışlara bu gelgitlere ömrümüze kesilmiş biletlere isyanımdır bu acı acı gülüşüm..
Yet how many times I erased you from my map, how many times I distanced myself from those coffee eyes..Oysa kaç kez sildim seni haritamdan kaç kez mil çektim o kahve gözlere..
Come and see, come and see, even my words no longer satisfy myself..Gel görki gel görki kendime bile geçmiyor artık sözüm..
Here is a prisoner of a shovel, here is a prisoner of a heart, at your door again..Işte bir kürek mahkumu işte bir yürek mahkumu kapında yine..
This dark love is not over, my coffee-eyed one, it's not over, my coffee-eyed one..Bitmedi bu kara sevda bitmiyor be kahve gözlüm bitmiyor be kahve gözlüm...
Song:Şarkı:
How many times I distanced myself from those coffee eyes.. come and see, it's not over, this love hasn't ended, it's not ending, my coffee-eyed one...Kaçkez mil çektim o kahve gözlere.. gel görki bitmiyor bu sevda bitmedi bitmiyor bitmiyor kahve gözlüm...