Kahve Gözlüm

Koffiekleurige Ogen

Kahve Gözlüm

Poëzie:Şiir:
Onze weg stopt hier, oh koffiekleurige ogen..Yolumuz buraya kadarmış be kahve gözlüm..
Vergeet mijn naam, als een rivier die de andere kant op stroomt, als een verwoeste stad, als een gedicht geschreven in water..Artık tersine akan bir nehir gibi, yıkılmış bir şehir gibi, suya yazılmış bir şiir gibi adımı unut..
In de leegte van de eenzaamheid, in de schemerigheid van de nachten, na de afwezigheid van jou, weet dat hoop niets meer waard is, oh koffiekleurige ogen..Yalnızlığın boşluğunda, gecelerin loşluğunda, sensizliğin sonrasında bilki bilki beş para etmiyor umut etmiyor be kahve gözlüm..
We hebben deze liefde verkeerd en gebroken geleefd, we zijn vroeg met deze liefde gestopt..Yalan yanlış, kırık dökük yaşadık biz bu aşkı, erken emekli olduk biz bu sevdadan..
Je weet dat onze hoop altijd net op tijd mislukte, we hebben onze doelpunten altijd in eigen doel gescoord, wat een onervaren tuinier zijn we toch geweest, we hebben onze rozen verwelkt zonder te bloeien, verwelkt zonder te bloeien, oh koffiekleurige ogen..Biliyorsun hep direkten döndü umutlarımız, hep kendi kalemize attik gollerimizi, ne acemi bahçıvanmışız meğer ikimiz açmadan soldurduk güllerimizi açmadan soldurduk be kahve gözlüm..
Nu is mijn hart het doelwit van ongelukkig zijn.. als een molensteen verplettert het mijn hoop..Şimdi yüreğim mutsuzluğun hedef tahtasi.. bir değirmen taşı gibi ezip geçti umutlarım..
Deze enorme eenzaamheid past niet meer op straat.. deze zaterdagen, deze zaterdagen zullen me eens doden, dat weet ik..Sokaklara sığmıyor artık bu dev yalnızlık.. bu cumartesiler bu cumartesiler birgün beni öldürecek biliyorum..
Schreeuwend, schreeuwend willen mijn gedichten jou, ondanks dat het niet is wat ik wil, maar deze liefde heeft zijn laatste kogel al gehad, en de verwende spijt is niet genoeg..Çığlık çığlığa şiirlerim seni istiyor bana inat ama son kurşunu yemiş bu sevdaya yetmiyor şımarık pişmanlıklar..
Deze stilte is nu een opstand.. tegen de seizoenen die onbezonnen zijn verspild, tegen deze ontsnappingen, deze eb en vloed, tegen de tickets die mijn leven hebben beëindigd, dit is mijn pijnlijke glimlach..Bir isyan faslidir şimdi bu suskunluk.. hovardaca harcanan mevsimlere, bu kaçışlara bu gelgitlere ömrümüze kesilmiş biletlere isyanımdır bu acı acı gülüşüm..
En hoe vaak heb ik jou wel niet van mijn kaart gewist, hoe vaak heb ik die koffiekleurige ogen vermeden..Oysa kaç kez sildim seni haritamdan kaç kez mil çektim o kahve gözlere..
Kom en zie, zelfs mijn woorden bereiken mezelf niet meer..Gel görki gel görki kendime bile geçmiyor artık sözüm..
Hier ben ik, een gevangene van een schop, hier ben ik, een gevangene van een hart voor je deur..Işte bir kürek mahkumu işte bir yürek mahkumu kapında yine..
Deze zwarte liefde is niet voorbij, het eindigt niet, oh koffiekleurige ogen, het eindigt niet, oh koffiekleurige ogen...Bitmedi bu kara sevda bitmiyor be kahve gözlüm bitmiyor be kahve gözlüm...
Lied:Şarkı:
Hoe vaak heb ik die koffiekleurige ogen vermeden.. kom en zie, deze liefde eindigt niet, het is niet voorbij, het eindigt niet, eindigt niet, koffiekleurige ogen...Kaçkez mil çektim o kahve gözlere.. gel görki bitmiyor bu sevda bitmedi bitmiyor bitmiyor kahve gözlüm...