Quand les mots manquent

Kur Fjalët Mungojnë

ToiTi
Assise sur un banc, tu observesUlur në një stol e vendosur shikon
ToiTi
Avec tes doutes que tu nourris toi-mêmeMe dyshimet e tua që vetë i ndihmon

Le silence t'envahit doucementHeshtja lehtë të pushton
Et les mots sincères ne viennent pasDhe fjalët e ndjera s'të vijnë
Peut-être une fierté vaineNdoshta një krenari të kotë
Tu cherches à protéger avec ton regardKërkon ti të mbrosh me vështrim

Puis soudain, tu apparais doucementPastaj ëmbël më shfaqesh papritur
Et tu me trouves sans préparationDhe më gjen të papërgatitur
Tu prends ma main et tu la serres fortDorën ma merr dhe fort ti ma shtrëngon
La plus forte des émotions atteintes.Me e forta ndjenjë e arritur.

Tu ne trouves pas la force de me regarder dans les yeuxTi nuk gjen dot forcën t'me shohësh në sy
Je me sens seul quand nous sommes tous les deux.Ndihem i vetmuar kur jemi të dy.

ToiTi
Tu comprends bien que ça ne sera plus jamais comme avantBukur e kupton me s'do jetë si njëherë
ToiTi
Tu continues à jouer ton rôle mais la peur te prendRolin tënd vazhdon por frika të merr

Le silence commence à s'éloignerHeshtja nis të braktis
Et les larmes sincères arriventDhe lotët e ndjerë të vijnë
Le cœur commence à battreZemra trokitjen e nis
Ce chagrin est désormais bien réelTashmë i vërtet ky trishtim

Puis soudain, tu apparais doucementPastaj ëmbël me shfaqesh papritur
Et tu me trouves sans préparationDhe më gjen të papërgatitur
Tes mots résonnent enfinFjalët e tua vonë po tingëllojnë
Ces mots que j'attendais autrefoisAto fjalë që dikur i kam pritur

Les mots construisent un bonheurFjalët e ndërtojnë një lumturi
Je me sens seul quand nous sommes tous les deuxNdihem i vetmuar kur jemi të dy
Tu ne trouves pas la force de me regarder dans les yeuxTi nuk gjen dot forcën t'me shohësh në sy
Je me sens seul quand nous sommes tous les deux.Ndihem i vetmuar kur jemi të dy