Dood van een Dichter

Morte de Um Poeta

Stilte! Een dichter is gestorven op de heuvelSilêncio! Morreu um poeta no morro
In een oud huisje zonder murenNum velho barraco sem forro
Er hangt een geur van verdriet in de luchtTem cheiro de choro no ar

Maar verdriet dat klinkt als bandolim en gitaarMas choro que tem bandolim e viola
Want hij zei op school daarPois ele falou lá na escola
Dat de samba niet mag stoppenQue o samba não pode parar

Daarom, mijn mensen, in jullie wanhoopPor isso, meu povo, no seu desalento
Begin met het langzaam zingen van sambaComeça a cantar samba lento
Dat is onze manier van biddenQue é jeito da gente rezar

En zeggen dat de pijn pijn deedE dizer que a dor doeu
Dat de dichter in slaap vielQue o poeta adormeceu
Als een zingende vogelComo um pássaro cantor
Wanneer de avond valtQuando vem no entardecer
Ik denk niet dat het echt sterven isAcho que nem é morrer

Stilte! Weer een zwervende cavaquinhoSilêncio! Mais um cavaquinho vadio
Is zonder akkoorden, leegFicou sem acordes, vazio
Verlaten in een hoek van een caféDeixado num canto de um bar

Maar ze zeggen: Een dichter die sterft is een zaadjeMas dizem: Poeta que morre é semente
Van samba die plotseling komtDe samba que vem de repente
En groeit als we zingenE nasce se a gente cantar

En zeggen dat de pijn pijn deedE dizer que a dor doeu
Dat de dichter in slaap vielQue o poeta adormeceu
Als een zingende vogelComo um pássaro cantor
Wanneer de avond valtQuando vem no entardecer
Ik denk niet dat het echt sterven isAcho que nem é morrer

Ik denk niet dat het echt sterven isAcho que nem é morrer
Ik denk niet dat het echt sterven isAcho que nem é morrer
Ik denk niet dat het echt sterven isAcho que nem é morrer
Ik denk niet dat het echt sterven isAcho que nem é morrer