Milonga del solitario

Milonga van de eenzame

Milonga del solitario

Ik hou er af en toe vanMe gusta de vez en cuando
Me te verliezen in een bordoneoPerderme en un bordoneo
Want bordoneerend zie ikPorque bordoneando veo
Dat ik mezelf niet eens kan sturenQue ni yo mismo me mando
De snaren ordenenLas cuerdas van ordenando
De koers van mijn gedachtenEl rumbo del pensamiento
En in het langzame galopjeY en el trotecito lento
Van een plattelandsmilongaDe una milonga campera
Gaat het het veld uitVa saliendo campo afuera
Het beste van het gevoelLo mejor del sentimiento

Niemand moet denkenNinguno debe pensar
Dat ik kom voor wraakQue vengo en son de revancha
Het is niet mijn schuld als ik op het veldNo es mi culpa si en la cancha
Kan galopperenTengo con qué galopear
Wie me wil verslaanEl que me quiera ganar
Moet met een goede partner komenHa de traer buen parejero
Ik zal mijn hoed afnemenYo me quitaré el sombrero
Want zo hebben ze me geleerdPorque ansí me han enseña’o
En ik beschouw het als goed betaaldY me doy por bien paga’o
Achter de eerste aanDentrando atrás del primero

Altijd op een zachte toonSiempre en voz baja
Want schreeuwen vind ik niet fijnPorque gritando no me hallo
–Ik schreeuw als ik op een paard zit–Grito al montar a caballo
Als ik in de teugels ben gezakt–Si en la caña me he bandea’o–
Maar als ik een vers probeerPero tratando un versea’o
Waar de tegenslagen worden verteldA’nde se cuenten quebrantos
Verhoog ik nauwelijks mijn stemApenas mi voz levanto
Om zachtjes te zingenPara cantar despacito
Wie zich in het geschreeuw stortEl que se larga a los gritos
Hoort zijn eigen gezang nietNo escucha su propio canto

Als de verraderlijke doodSi la muerte traicionera
Me naar zijn arena trektMe acogota a su palenque
Maak me met twee zwepenHáganme con dos rebenques
Het kruis voor mijn hoofdeindeLa cruz pa’ mi cabecera
Als ik sterf in mijn holSi muero en mi madriguera
Kijkend naar de horizonMirando los horizontes
Wil ik geen kruisen of haastNo quiero cruces ni aprontes
Of opdrachten voor de EeuwigeNi encargos para el Eterno
Misschien na de winterTal vez pasado el invierno
Geeft de berg me zijn bloemenMe dé sus flores el monte

De hele nacht heb ik gezongenToda la noche he canta'o
Met een beven in mijn zielCon el alma estremecida
Het zingen is de open wondEl canto es la abierta herida
Van een heilig gevoelDe un sentimiento sagra'o
Ik heb niemand aan mijn zijdeA naides tengo a mi la'o
Omdat ik geen genade zochtPorque no buscó piedad
Ik veracht de liefdadigheidDisprecio la caridad
Vanwege de schaamte die het met zich meebrengtPor la vergüenza que encierra
Ik ben als de leeuw van de bergenSoy como el león de las sierras
Ik leef en sterf in eenzaamheidVivo y muero en soledad