Cartas Amarillas

Gele Brieven

Cartas Amarillas

Ik droomde dat de dageraad weer aanbrakSoñé que volvía amanecer
Ik droomde van herfst, al ver wegSoñé con otoños, ya lejanos
Mijn licht is gedoofd, mijn nacht is gekomenMi luz se ha apagado, mi noche ha llegado
Ik zocht je blik en vond het nietBusque tu mirada y no la hallé

De regen is gestopt met vallenLa lluvia ha dejado de caer
Zittend op het strand van vergetenSentado en la playa del olvido
Vormde, met het zandForme, con la arena
Jouw serene beeldTu imagen serena
Je haar tekende ik met zeewierTu pelo con algas dibujé

En ik zocht tussen je brievenY busqué entre tus cartas
GeleAmarillas
Duizend keer ik hou van je, duizend strelingenMil te quiero, mil caricias
En een bloem die tussen twee bladerenY una flor que entre dos hojas
In slaap vielSe durmió
En mijn lege armenY mis brazos vacíos
Sloten zichSe cerraban
Vastklampend aan de leegteAferrándose a la nada
Proberend mijn jeugd vast te houdenIntentando detener mi juventud

Eindelijk, vandaag ben ik teruggekeerd naar de waarheidAl fin, hoy he vuelto a la verdad
Mijn lege handen hebben je gezochtMis manos vacías te han buscado
Het gras is gegroeid, de zon is in slaap gevallenLa hierva ha crecido, el Sol se ha dormido
Ik roep je en je hoort mijn stem niet meerTe llamo y no escuchas ya mi voz

En ik zocht tussen je brievenY busqué entre tus cartas
GeleAmarillas
Duizend keer ik hou van je, duizend strelingenMil te quiero, mil caricias
En een bloem die tussen twee bladerenY una flor que entre dos hojas
In slaap vielSe durmió
En mijn lege armenY mis brazos vacíos
Sloten zichSe cerraban
Vastklampend aan de leegteAferrándose, a la nada
Proberend mijn jeugd vast te houdenIntentando detener mi juventud