La Esperanza Debida

De Verschuldigde Hoop

La Esperanza Debida

De nacht is zo helder.La noche está tan clara.
Ik kan niets verliezen.No puedo perder nada.
Ik hoop te arriveren...Espero llegar...
Een reis zonder bestemming.Un viaje sin destino.
Aan de sterren vraag ik,A las estrellas pido,
ik vraag om moed,les pido valor,
dat de zee niet ontwaakt.que no se despierte el mar.
Ik vraag om warmte,Les pido calor,
om je weer te vinden...volverte a encontrar...

Ik zal zingen tot ik sterf,Cantaré hasta morir,
tot ik je zie glimlachen.hasta verte sonreír.
Waar je ook bent, ik zing alleen voor jou.Donde estés te cantaré sólo a ti.

Ik heb geen andere schuilplaatsNo tengo más abrigo
dan de jaren met jou.que los años contigo.
Ik neem je rust mee...Me llevo tu paz...
De schaduwen van de weg,Las sombras del camino,
de verborgen duivels,los diablos escondidos,
have me doen vluchten.me han hecho escapar.
Ze waken over mijn wil.Vigilan mi voluntad.
Ze hebben het aan de zee gegeven.Se la han dado al mar.
Ik kan alleen nog zingen...Me queda cantar...

En ik zal zingen tot ik sterf,Y cantaré hasta morir,
tot ik je zie glimlachen.hasta verte sonreír.
Waar je ook bent, ik zing alleen voor jou.Donde estés te cantaré sólo a ti.