Fado Português

Fado Portugees

Fado Português

De Fado is op een dag geborenO Fado nasceu um dia
Toen de wind nauwelijks bewoogQuando o vento mal bulia
En de lucht de zee verlengdeE o céu o mar prolongava
Aan de reling van een zeilbootNa amurada dum veleiro
In de borst van een zeemanNo peito dum marinheiro
Die, verdrietig, zongQue, estando triste, cantava
Die, verdrietig, zongQue, estando triste, cantava

Oh, wat een schoonheid zo grootAi, que lindeza tamanha
Mijn grond, mijn heuvel, mijn valleiMeu chão, meu monte, meu vale
Van bladeren, bloemen, gouden vruchtenDe folhas, flores, frutos de oiro
Kijk of je Spaanse landen zietVê se vês terras de Espanha
Zand van PortugalAreias de Portugal
Een blind, huilend oogOlhar ceguinho de choro

In de mond van een zeemanNa boca dum marinheiro
Van het fragiele zeilbootjeDo frágil barco veleiro
Die de pijnlijke melodie verliestMorrendo a canção magoada
Zegt het de pijn van verlangensDiz o pungir dos desejos
Van de lippen die branden van kussenDo lábio a queimar de beijos
Die de lucht kust, en verder nietsQue beija o ar, e mais nada
Die de lucht kust, en verder nietsQue beija o ar, e mais nada

Moeder, vaarwel. Vaarwel, MariaMãe, adeus. Adeus, Maria
Bewaar goed in je gevoelGuarda bem no teu sentido
Want hier doe ik je een belofteQue aqui te faço uma jura
Dat ik je ofwel naar de sacristie brengQue ou te levo à sacristia
Of was het God die gediend werdOu foi Deus que foi servido
Om me in de zee te begravenDar-me no mar sepultura

Kijk, hoewel het een andere dag isOra eis que embora outro dia
Toen de wind niet bewoogQuando o vento nem bulia
En de lucht de zee verlengdeE o céu o mar prolongava
Aan de boeg van een andere zeilbootÀ proa de outro veleiro
Wachtte een andere zeemanVelava outro marinheiro
Die, verdrietig, zongQue, estando triste, cantava
Die, verdrietig, zongQue, estando triste, cantava