Bogotá

Bogotá

Bogotá

Vandaag, was ik weer op de 110e straatHoy, volví a la calle 110
De jongen Andrés, van 73El niño Andrés, del 73
Groei geeft je signalenCrecer te da señales
Ik belde haar, maar mijn moeder komt niet meer naar buitenLa llamé, pero mi vieja ya no sale

Ik nam afscheid zoals gisterenVolví a despedirme como ayer
Ze ging weer weg, het deed weer pijnSe volvió a ir, volvió a doler
Eindes zonder eindFinales sin finales
Herinneren je eraan dat we allemaal sterfelijk zijnTe recuerdan que todos somos mortales

Bogotá, het regende weerBogotá volvió a llover
Bogotá, het deed weer pijnBogotá volvió a doler
Want zonder jouw liefde, ben ik niks waardPorque sin tu amor, no valgo un peso
En ook al kan ik je niet zienY aunque no te pueda ver
Omdat het deel uitmaakt van het procesPorque es parte del proceso
Vergeet je niet, diegene die je de eerste kus gafNo se olvida a la que te dio el primer beso

Gisteravond droomde ik weer van jeLa otra noche, te volví a soñar
Je wilde praten, je wilde terugkomenQuerías hablar, querías volver
Om te zien of het goed met me gaatPara ver si yo estoy bien
En ik zei dat het goed met me gaatY yo te dije que estoy bien
Waarom blijf je naar me kijken, ook al zien mijn ogen je vandaag niet?¿Por qué me sigues mirando, aunque hoy mis ojos no te ven?

Bogotá, het regende weerBogotá volvió a llover
Bogotá, het deed weer pijnBogotá volvió a doler
Want zonder jouw liefde, ben ik niks waardPorque sin tu amor, no valgo un peso
En ook al kan ik je niet zienY aunque no te pueda ver
Omdat het deel uitmaakt van het procesPorque es parte del proceso
Vergeet je niet, diegene die je de eerste kus gafNo se olvida a la que te dio el primer beso

Nu weet je dat het goed met me gaatAhora sabes que estoy bien
En ook al weet ik dat het met jou ook goed gaatY aunque yo sé que tú también
Jou missen zal deel uitmaken van het procesExtrañarte va a ser parte del proceso
Vergeet je niet, diegene die je de eerste kus gafNo se olvida a la que te dio el primer beso