Barquito de Papel

Papieren Bootje

Barquito de Papel

Varend over jouw huidNavegando por tu piel
Zette ik een "ik hou van je" in papieren bootjesYo puse un “te amo” en barquitos de papel
Ik vroeg de hemel om een wolk om een bed voor je te maken, voor als je ooit zou komenLe pedí al cielo una nube para hacerte una cama por si un día llegabas tú

Ik heb het Eden gevraagdLe he pedido al Eden
Of het naar jouw raam kan verhuizen, een ochtend zoals gisterenQue se mude a tu a tu ventana una mañana como ayer
Toen je zei dat je van me hieldCuando dijiste te amo
En de dauw van je lippen me helemaal terugbracht naar die tijdY el rocío de tus labios hizo que me devolviera por completo a aquella vez

Je liet een leegte en eenzaamheid achterDejaste de vació y soledad
Een ruimte die, hoe ik ook probeer, onmogelijk te vullen isUn espacio que aunque intente es imposible de llenar
Mijn leven voelt dat ik niet meer kanMi vida siente que no aguanto más
Jouw herinnering is de constante van mijn zware padTu recuerdo es la constante de mi duro caminar
En zonder jou weiger ik deze leven te navigerenY es que sin ti ésta vida me resisto a navegar

Ik ben verdwaald in het noorden van jouw ogenMe perdí en el norte de tus ojos
De zee is gestegen en ik heb de zware taakHa subido la marea y tengo la dura tarea
Om vandaag mijn verlangens te stillenDe calmar hoy mis antojos
Mijn gekte en emotiesMis locuras y emociones
Ik heb een kapotte kompas die zoekt naar het vullen van hoekenTengo una brújula rota buscando llenar rincones
Die je achterliet van leegte en eenzaamheidQue dejaste de vació y soledad
Een ruimte die, hoe ik ook probeer, onmogelijk te vullen isUn espacio que aunque intente es imposible de llenar
Mijn leven voelt dat ik niet meer kanMi vida siente que no aguanto más
Jouw herinnering is de constante van mijn zware padTu recuerdo es la constante de mi duro caminar
En zonder jou weiger ik deze leven te navigerenY es que sin ti ésta vida me resisto a navegar

Het is een onbereikbare havenEs un puerto inalcanzable
Jouw liefde is onbedwingbaar als de golven van de zeeTu amor es indomable como las olas del mar
Ik geef er de voorkeur aan om die zeilboot te blijvenPrefiero seguir siendo aquel velero
Die een "ik hou van je" achterlaat op elk strand waar hij komtQue va dejando un te quiero en cada playa a donde va

Je liet een leegte en eenzaamheid achterDejaste de vació y soledad
Een ruimte die, hoe ik ook probeer, onmogelijk te vullen isUn espacio que aunque intente es imposible de llenar
Mijn leven voelt dat ik niet meer kanMi vida siente que no aguanto más
Jouw herinnering is de constante van mijn zware padTu recuerdo es la constante de mi duro caminar
En zonder jou… weiger ik… deze leven te navigerenY es que sin ti… ésta vida me resisto… a navegar