Sur

Zuid

Sur

San Juan en Boedo, zo oud en vertrouwd,San Juan y Boedo antigua, y todo el cielo,
Pompeya en verder, de overstroming houdt aan.Pompeya y más allá la inundación.
Je bruidshaar in mijn herinnering,Tu melena de novia en el recuerdo
en je naam bloeit op in het afscheid.y tu nombre florando en el adiós.
De hoek van de smid, modder en pampa,La esquina del herrero, barro y pampa,
jouw huis, jouw stoep en de sloot,tu casa, tu vereda y el zanjón,
en een geur van kruiden en alfalfay un perfume de yuyos y de alfalfa
vult opnieuw mijn hart met zoet genot.que me llena de nuevo el corazón.
Zuid,Sur,
muur en dan...paredón y después...
Zuid,Sur,
licht van de winkel...una luz de almacén...
Je zult me nooit meer zien zoals je deed,Ya nunca me verás como me vieras,
leunend tegen de etalagerecostado en la vidriera
en op je wachten.y esperándote.
Ik zal nooit meer stralen met de sterrenYa nunca alumbraré con las estrellas
onze tocht zonder ruziesnuestra marcha sin querellas
door de nachten van Pompeya...por las noches de Pompeya...
De straten en de maneschijn van de buitenwijken,Las calles y las lunas suburbanas,
en mijn liefde en jouw raam,y mi amor y tu ventana
alles is dood, dat weet ik al...todo ha muerto, ya lo sé...
San Juan en Boedo, zo oud, verloren,San Juan y Boedo antiguo, cielo perdido,
Pompeya en bij de oever van de dijk,Pompeya y al llegar al terraplén,
jouw twintig jaren trillen van genegenheidtus veinte años temblando de cariño
onder de kus die ik je toen stal.bajo el beso que entonces te robé.
Nostalgie voor de dingen die zijn gebeurd,Nostalgias de las cosas que han pasado,
zand die het leven heeft meegenomen,arena que la vida se llevó
verdriet om buurten die zijn veranderdpesadumbre de barrios que han cambiado
en de bitterheid van de droom die is gestorven.y amargura del sueño que murió.