Tu Perdicion

Jouw Verdoemenis

Tu Perdicion

In een hoek van de achterbuurt zag ik haar smekenEn un rincón del arrabal la vi rogar
En haar oogjes, groen als de zeeY sus ojitos verde mar
Hadden sporen van het huilenTenían huellas de llorar

Verdorde bloem die haar kleur al had verlorenMarchita flor que ya perdiera su color
Door een grill van de liefdePor un capricho del amor
Die haar naar de verdoemenis leiddeQue la llevo a la perdición

Alleen bleef ze, verlaten en zonder liefdeSola quedo desamparada y sin amor
En alleen God weet of ze redding heeftY solo dios sabré si tiene salvación

En in een hoek van de achterbuurtY en un rincón del arrabal
Zal haar hart moeten zijnTendrá que estar su corazón
Ze kan niet liefhebbenNo puede amar
Ze zal sterven zonder te vergetenHa de morir sin olvidar

Alleen ik, die haar wilde en aanbiddeTan solo yo que la quería y la adore
Toen ik haar zo zag, huilde ik ookAl verla así también llore
Zoals in de nacht dat ze weggingComo en la noche en que se fue